Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑΝΓΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑΝΓΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

9.8.15

ΕΝΑ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΙΕΓΚΟ




POMPEYA PARA DIEGO ERA PARÍS

Cuando dejaba una frontera de neblinas
detrás de un cielo y de un riachuelo de humo gris
la vez primera que cruzaba Puente Alsina...
Pompeya para Diego era París.

Se persignó frente a la iglesia desteñida...
Allá en Fiorito conocía otro país
donde hay más huérfanos que platos de comida...
Pompeya para Diego era París.

Después vino el insulto, la elegía,
la cruz donde mostró su cicatriz,
la gloria del suburbio, la osadía
y el gesto de su hora más feliz.

Pero antes vio un país desconocido:
El Sur, "que está de olvido, siempre gris..."
Acaso es duro ser un elegido
y ver al arrabal como París.

Será tal vez que ese momento fue un destello
y comprendió mejor que nadie a este país;
este país que sueña siempre un rey plebeyo...
Pompeya para Diego era París.

Será tal vez que contempló un mundo perplejo
que no existía en su niñez de barrio gris
o vio un espejo, menos pobre, menos viejo...
Pompeya para Diego era París.


Letra: Alejandro Szwarcman.
Música: Javier González.


DIEGO MARADONA 

ALEJANDRO SZWARCMAN

 JAVIER GONZÁLEZ

26.12.13

ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο ΓΟΥΣΤΑΒΟ ΝΑΒΕΪΡΑ ΚΑΙ Η ΖΙΖΕΛ ΑΝ




ΧΟΡΕΥΟΥΝ Ο GUSTAVO NAVEIRA ΚΑΙ Η GISELLE ANNE: VIEJO PORTÓN


3.11.13

ΕΝΑ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ




ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ADRIANA VARELA: ASÍ SE BAILA EL TANGO

25.7.13

ΕΝΑ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΒΙΕΡ ΣΑΒΙΟΛΑ



Χαρισμένο στον Βασίλη Τσαπατσάρη, που "ανυπομονούσε"!

Την Cumparsita τη χορεύουν η Αναστασία και ο Νικολάς στην κατακόκκινη Μαρ δε Πλάτα.

2.7.13

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ, ΠΑΙΧΤΑΡΑ, ΣΤΟΝ ΘΡΥΛΟ!


Ο Αλεχάνδρο Δαμιάν "Τσόρρι" Ντομίνγκες ανήκει στον Θρύλο! Το παρατσούκλι του σημαίνει "κλέφτης". Για το "καλωσόρισες" έν αφοβερό τανγκο:  CHORRA, δηλαδή ΚΛΕΦΤΡΑ. Με τον Κάρλος Γαρδέλ - εννοείται!


26.5.13

ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΥ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΚΑΝΑΡΟ




ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΥ FRANCISCO CANARO

1. FUELLE QUERIDO
2
. GACHO GRIS
3
. GALLO CIEGO
4
. GURRUMINA

14.3.13

ΟΠΑΔΟΣ ΤΗΣ ΣΑΝ ΛΟΡΕΝΤΣΟ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ Α΄




Ο Πάπας Φραγκίσκος Α΄ είναι μέλος της τρομερής ομάδας Σαν Λορέντσο από το Αλμάγρο.

Για την εκλογή του τού αφιερώνουμε (ο Βασίλης Τσαπατσάρης και εγώ, ως πιστοί... αργεντίνοι) όλα τα υπέροχα τάνγκο που περιέχονται εδώ και αφορούν την αγαπημένη του ομάδα.

5.1.13

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ




Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS GARDEL


LA CUMPARSITA

Si supieras
que aún dentro de mi alma
conservo aquel cariño que tuve para ti.
Quién sabe si supieras
que nunca te he olvidado
volviendo a tu pasado
te acordarás de mí.

Los amigos ya no vienen
ni siquiera a visitarme
nadie quiere consolarme
en mi aflicción.
Desde el día que te fuiste
siento angustias en mi pecho
decí percanta ¿qué has hecho
de mi pobre corazón?

Sin embargo
te llevo en el recuerdo
con el cariño santo
que tuve para amar.
Y sos en todas partes
pedazo de mi vida
una ilusión querida
que no podré olvidar.

Al cotorro abandonado
ya ni el sol de la mañana
asoma por la ventana
como cuando estabas vos.
Y aquel perrito compañero
que por tu ausencia no comía
al verme solo, el otro día, también me dejó



Στίχοι:  Pascual Contursi & Enrique P. Maroni.
Μουσική: Gerardo H. Matos Rodríguez.


*******************************

H ΚΟΥΜΠΑΡΣΙΤΑ
              
Την αγάπη που ’χα για τα σένα
πώς την κρατώ, καλή μου,
βαθιά μες στην καρδιά!
Αν ήξερες –ποιός ξέρει!-
ποτέ πως δεν ξεχνώ σε!
Μια σκέψη σου έλα δώσε
για να με θυμηθείς…

Φίλοι πια δεν έρχονται να
δουν το φίλο που ’ναι μόνος –
παρηγόρια θέλει ο πόνος
που με πονά…
Την ημέρα που ’φυγες,
φόβος στην καρδιά μου μπήκε
και ποτέ δεν ξαναβγήκε,
και με τρώει, με ροκανά…

Κι αν φοβάμαι, σε θυμάμαι πάντα·
και εικόνα σ’ έχω άγια εγώ·
σε προσκυνάω πιστά…
Παντού είσαι γύρω μου εσύ,
κομμάτι μιας θλιβής ζωής·
κι εκείνα τα ματάκια που χαρά
μού δίναν ψάχνω πάντα, αλλά
δεν είναι πουθενά…

Στη γωνιά παρατημένος,
στο δωμάτιο μόνος μένω,
νά ’μπει ήλιος καρτεράω, σαν να
είσουν πάλι εσύ ξανά.
Το σκυλάκι που ’χα πάντα δίπλα,
σαν έφυγες, πικράθηκε,
και σα μονάχο μ’ είδε
από ’δώ εχάθηκε…



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
Από το βιβλίο: Γιώργος Κεντρωτής, «Με απ’ όλα μέσα», Τυπωθήτω, Αθήνα 2006, σελ. 74-75.

9.12.12

ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΜΕ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ



Παλιά τάνγκο, με διάφορους ερμηνευτές. Υπέροχο!

23.9.12

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΟΥ ΤΑΝΓΚΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ




ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΟΙ APURIMAC ΚΑΙ Η ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ


MI ÚLTIMO TANGO EN ATENAS

Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli
cultura narcisista en una monarquia dogmatica
simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera
melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria
politico dislexico en parodia onirica
tirania fantasma, dilema megalomano
de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.

Este mi último tango en Atenas
tango lloron, que corre por mis venas.

Patriota heroicο, tragicο, sistematico
hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο
teatro ironicο, sindicato plasticο
y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.

Energia hyperbole, antidotο democraticο
Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima
musica epidermica en un pentagrama masoquista
y la simetria toxica de un epilogo necrologico.

Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico
profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo
sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos
en lirica extasis sus praxis
es el melodico y fantastico antropo.



Στίχοι και μουσική: Daniel Armando.

14.9.12

ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΑΝΓΚΟ!




Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο CARLOS GARDEL


TOMO Y OBLIGO

Tomo y obligo, mándese un trago,
que hoy necesito el recuerdo matar;
sin un amigo lejos del pago
quiero en su pecho mi pena volcar.
Beba conmigo, y si se empaña
de vez en cuando mi voz al cantar,
no es que la llore porque me engaña,
yo sé que un hombre no debe llorar.

Si los pastos conversaran, esta pampa le diría
de qué modo la quería, con qué fiebre la adoré.
Cuántas veces de rodillas, tembloroso, yo me he hincado
bajo el árbol deshojado donde un día la besé.
Y hoy al verla envilecida y a otros brazos entregada,
fue para mí una puñalada y de celos me cegué,
y le juro, todavía no consigo convencerme
como pude contenerme y ahí nomás no la maté.

Tomo y obligo, mándese un trago;
de las mujeres mejor no hay que hablar,
todas, amigo, dan muy mal pago
y hoy mi experiencia lo puede afirmar.
Siga un consejo, no se enamore
y si una vuelta le toca hocicar,
fuerza, canejo, sufra y no llore
que un hombre macho no debe llorar.



Στίχοι: Manuel Romero.
Μουσική: Carlos Gardel.
Τάνγκο του 1931.

27.8.12

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΙΕΛ ΙΜΠΑΓΑΣΑ



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ARGENTINO LEDESMA


SILOUETA PORTEÑA

Cuando tú pasas caminando por las tardes,
repiqueteando tu taquito en la vereda,
marcas compases de cadencias melodiosas
de una milonga juguetona y callejera.
Y en tus vaivenes pareciera la bailaras,
así te miren y te miren los que quieran,
porque tú llevas en tu cuerpo la arrogancia
y el majestuoso ondular de las porteñas. 

Tardecita criolla, de límpido cielo
bordado de nubes, llevas en tu pelo.
Vinchita argentina que es todo tu orgullo…
¡Y cuánto sol tienen esos ojos tuyos!
Y los piropos que te dicen los muchachos,
como florcitas que a tu paso te ofrecieran
que las recoges y que enriedas en tu pelo,
junto a la vincha con que adornas tu cabeza.
Dice tu cuerpo tu arrogancia y tu cadencia
y tus taquitos provocando en la vereda:
Soy el espíritu criollo hecho silueta
y te coronan la más guapa y más porteña.



Μουσική: Nicolás Luis Cuccaro / Juan Ventura Cuccaro.
Στίχοι: Ernesto Nolli / Orlando D’Aniello.
Μιλόνγκα του 1946.

23.6.12

ΕΝΑ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ ΜΕ ΤΗ ΣΟΥΣΑΝΑ ΡΙΝΑΛΔΙ



Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η SUSANA RINALDI


EL CHOCLO

Con este tango que es burlón y compadrito
se ató dos alas la ambición de mi suburbio;
con este tango nació el tango, y como un grito
salió del sórdido barrial buscando el cielo;
conjuro extraño de un amor hecho cadencia
que abrió caminos sin más ley que la esperanza,
mezcla de rabia, de dolor, de fe, de ausencia
llorando en la inocencia de un ritmo juguetón.

Por tu milagro de notas agoreras
nacieron, sin pensarlo, las paicas y las grelas,
luna de charcos, canyengue en las caderas
y un ansia fiera en la manera de querer...

Al evocarte, tango querido,
siento que tiemblan las baldosas de un bailongo
y oigo el rezongo de mi pasado...
Hoy, que no tengo más a mi madre,
siento que llega en punta 'e pie para besarme
cuando tu canto nace al son de un bandoneón.

Carancanfunfa se hizo al mar con tu bandera
y en un pernó mezcló a París con Puente Alsina.
Triste compadre del gavión y de la mina
y hasta comadre del bacán y la pebeta.
Por vos shusheta, cana, reo y mishiadura
se hicieron voces al nacer con tu destino...
¡Misa de faldas, querosén, tajo y cuchillo,
que ardió en los conventillos y ardió en mi corazón.



Μουσική: Ángel Villoldo.
Στίχοι: Enrique Santos Discépolo / Juan Carlos Marambio Catán.

7.6.12

ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ ΤΑΡΑΣΚΟΝΙ ΤΗΣ ΜΠΟΚΑ ΤΖΟΥΝΙΟΡΣ



Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ANTONIO BUGLIONE
ΠΑΙΖΕΙ ORQUESTA OSVALDO FRESEDO

TARASCA SΟLO


Στίχοι: José De Grandis.
Μουσική: Bernardo Germino.
Τάνγκο του 1928.

28.4.12

ΤΑΝΓΚΟ!



Παίζει η Ορχήστρα του ÁNGEL D'AGOSTINO

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ÁNGEL VARGAS


EL PONCHO DEL OLVIDO

Tango brujo, por tu culpa,
ando en el mundo sin nido,
y con un poncho de olvido,
quiero tapar mi dolor,
te has ensañado en mi suerte,
y todo el mal que me hiciste,
has puesto en mi vida triste,
no se que extraña emoción.
Cuántas veces en mis horas,
de honda melancolía,
y tu música venía,
mis recuerdos a llorar,
amargamente evocaba,
el pasado sin belleza,
y en brazos de la tristeza,
reía por no llorar.
Yo no se como te quiero,
si tan desalmado has sido,
que solo un poncho de olvido,
podrá tapar mi dolor.


Στίχοι: Enrique Pedro Maroni.
Μουσική: Adolfo Roberto Avilés.

22.4.12

ΕΝΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΤΑΝΓΚΟ: "ΤΟ ΝΟΥΜΕΡΟ ΠΕΝΤΕ"



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο JORGE MACIEL


LA NÚMERO CINCO

El sábado a la tarde, un sobre le entregaron
al capitán del cuadro en el salón del club,
aquél rompiendo el sobre leyó emocionado
una cartita extraña en una hoja azul.
Mañana ustedes juegan el clásico partido,
mi vida yo daría por verlo, estar allí,
gritar por mis colores, colores tan queridos,
pero eso es imposible, desde que estoy así.

Desde hace mucho tiempo, dos años más o menos,
me encuentro en una sala del hospital Muñiz.
Escucho el campeonato y sabe, así me entero,
de toda la gloriosa campaña de mi team.
Quisiera, si es posible, que usted me regalara
esa número cinco con la que jugaran.
Será el mejor remedio y sé que hasta mi madre,
desde el azul del cielo, se lo agradecerá.

Pregunte por Roberto, mi cama es la catorce,
el lunes yo lo espero, no es cierto que vendrá.
La carta terminaba y un lagrimón rebelde,
corrió por la mejilla del bravo centro half.
El lunes de mañana el médico de guardia,
con extrañeza enorme, halló en la sala dos,
once hombres y un purrete llorando, que abrazaba
una número cinco contra su corazón.



Στίχοι: Reinaldo Yiso.
Μουσική: Orestes Cúfaro.
Τάνγκο του 1951.

18.4.12

ΕΝΑ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΠΟΚΑ ΤΖΟΥΝΙΟΡΣ


DALE BOCA!... DALE BOCA!... DALE BOCA!... DALE BOCA!... DALE BOCA!...  


***********************

BOCA JUNIORS

Στίχοι και μουσική: : Rodolfo Sciammarella.
Παίζει η Orchestra Miguel Caló
Τραγουδάει ο Roberto Arrieta
Εγγραφή δίσκου: 23/06/1954 Buenos Aires
Odeon 55965 19536



Το υπέροχο αυτό τάνγκο το ακούμε εδώ!

31.3.12

ΕΝΑ ΠΑΛΙΟ ΤΑΝΓΚΟ



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ROBERTO RUFINO


CASCABELITO

Entre la loca alegría
volvamos a darnos cita
misteriosa mascarita
de aquel loco Carnaval.
Donde estás Cascabelito,
mascarita pizpireta,
tan bonita y tan coqueta
con tu risa de cristal.

Cascabel, Cascabelito;
ríe, ríe y no llores
que tu risa juvenil
tenga perfumes de tus amores.
Cascabel, Cascabelito;
ríe, no tengas cuidado
que aunque no estoy a tu lado
te llevo en mi corazón.

Mascarita misteriosa,
por tener mi alma suspensa
me ofreciste en recompensa
tu boca como un clavel.
Y cuando nos despedimos
llenos de dulce embeleso,
el ruido de nuestro beso
lo apagó tu cascabel.



Μουσική: José Bohr.
Στίχοι: Juan Andrés Caruso.
Τάνγκο του 1924.

22.3.12

ΕΝΑ ΤΑΝΓΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΥΛΙΚΟ ΜΠΟΤΣΙΝΙ



ΕΝΑ ΤΑΝΓΚΟ ΤΟΥ MARIANO SICCARDI ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ RICARDO ENRIQUE BOCHINI