Ένας θρύλος ζωντανός ομαδάρα Ολυμπιακός ένα όνομα θρησκεία με μεγάλη ιστορία Ομάδα των φανατικών απλών ανθρώπων λαϊκών η ομάδα του Μουράτη και άλλων εκατό θεών
Ολυμπιακέ μου Θρύλε για πάρτη σου χορεύω στο κόκκινο ζεϊμπέκικο φιγούρα μου θα σ’ έχω Ολυμπιακέ μου Θρύλε για πάρτη σου χορεύω στην κόκκινη τη ζεϊμπεκιά φιγούρα μου θα σ’ έχω
Ένας δεύτερος Θεός μ’ όνομα Ολυμπιακός τατουάζ μες στην καρδιά μου η ομάδα η δικιά μου Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς έως τα πέρατα της γης όποια πέτρα κι αν σηκώσεις ολυμπιακούς θα βρεις
Ολυμπιακέ μου Θρύλε για πάρτη σου χορεύω στο κόκκινο ζεϊμπέκικο φιγούρα μου θα σ’ έχω Ολυμπιακέ μου Θρύλε για πάρτη σου χορεύω στην κόκκινη τη ζεϊμπεκιά φιγούρα μου θα σ’ έχω
Φίλοι του "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ", το πρωτάθλημα δεν το πήραν μαϊμούδες, αλλά ο Παναθηναϊκός. Μαϊμούδες είχαμε εμείς φέτος στην ομάδα μας - γι' αυτό και πήρε ο ΠΑΟ τον τίτλο. Αν πιστέψουμε -ντε και καλά- ότι η απώλεια του τίτλου για τον Θρύλο οφείλεται στις όποιες πράσινες μαϊμούδες, θα βρεθούμε προ δυσαρέστων εκπλήξεων και στο μέλλον, και θα αναρωτιόμαστε "επιστημονικώς" τί μας φταίει.
Τα σχόλια για τον Θρύλο, που έχω υποσχεθεί να γράψω, θα γραφτούν μετά το πέρας των αγώνων πλέυ-οφ. Όχι ότι οποιοδήποτε αποτέλεσμα εκεί θα μου αλλάξει έστω και κατ' ελάχιστον την ήδη διαμορφωμένη άποψή μου, αλλά ας μη μιλήσουμε τώρα -όπως λένε- εν θερμώ.
Και βέβαια ό,τι γραφεί δεν θα γραφεί, επειδή κατέκτησε το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός - αυτό είναι μέσα στις λογικές πιθανότητες και, άρα, μπορεί να συμβεί. Ούτε επειδή τάχα του το "χαρίσαμε" - τέτοια να λέμε, για να ψευτοαναπαυόμαστε ότι έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε και... χάρες.
Θα γράψουμε ό,τι γράψουμε, επειδή ο Ολυμπιακός φέτος λειτούργησε (και με τα καλά του) χωρίς κατ' ουσίαν να υπάρχει - και τούτο είναι θαύμα (γι' αυτό και καλόν είναι να μη μας ξανασυμβεί. Δεν θα το αντέξουμε τέτοιο θαύμα πάλι!)
Πας φιρί-φιρί γυρεύοντας με τα μαύρα σου τα μάτια δέκα πιάτα στο κεφάλι μου κι άλλα τέσσερα κανάτια Πας φιρί φιρί γυρεύοντας να με κάνεις ν' αγριέψω έχω και τις πεποιθήσεις μου μα στο τέλος θα σ' τις βρέξω
Αλλά σώπα και μη μου τη βγαίνεις στην κόντρα αν βαρούσα κι εγώ δεν θα ήσουνα εδώ Έχεις γλώσσα σκληρή που σκοτώνει σαν κόμπρα κι όσο πείσμα εσύ άλλο τόσο κι εγώ
Τέτοιος χαλασμός που έγινε κι ήρθαμε ισοπαλία κι απ' τη ταραχή κουνήθηκε όλη η πολυκατοικία Σχολιάζουνε οι γείτονες κι απορούν κι οι αστυνόμοι πώς οι δυο μας δεν χωρίζουμε κι αγαπιόμαστε ακόμη
Μία τέτοια σκηνή να τη δεις στην οθόνη μα σαν παίξεις κι εσύ θα σκιστεί το πανί Έχε χάρη που δεν αγαπώ καμμιά άλλη κι από τώρα μας κλαιν και τα ψώνια του Ζεν.
Στα δελτία των ειδήσεων θα μας γράψουν σαν σε σφάξω πας φιρί-φιρί μού φαίνεται την ψυχή σου ν' αναπαύσω Μού 'ρθε κρίση και παλάβωσα μη με κάνεις ν' αμαρτήσω πας φιρί-φιρί γυρεύοντας στα μπουντρούμια να σαπίσω
Αλλά σώπα και μη μου τη βγαίνεις στην κόντρα θα βαρέσω κι εγώ κι απαιτώ σεβασμό Είναι κάτι φορές που φτηνά τη γλυτώνεις με πέντε-έξη μπουνιές και δυό-τρεις μελανιές
Ο σύγγαυρος Hades πήγε εκδομή στη Σαλαμίνα και τράβηξε τις παραπάνω φωτογραφίες από τον τάφο του αρχιστράτηγου Γεωργίου Καραϊσκάκη, είχε δε την καλοσύνη να μου τις στείλει. Τον ευχαριστώ πολύ.
Η ήττα μας από την ιταλική ομάδα ήταν φυσιολογική. Όπως, άλλωστε, και η τέταρτη και τελευταία θέση στη βαθμολογία του Τσάμπιονς Καπ. Τη φορά αυτή μάθαμε. Την επόμενη θα πάμε καλά.
Τα οκτάλεπτα: 2-3, 1-3, 3-2, 6-5.
Μπράβο στον ΝΟ Βουλιαγμένης που κατέκτησε το Τσάμπιονς Καπ νικώντας 10-7 την Κίρισι Κίνεφ.
Αν τα κορίτσι του Θρύλου είχαν παίξει στοιχειωδώς σαν ομάδα, θα είχαν προκριθεί. Η απειρία δεν ισοφαρίστηκε από το πλεονέκτημα της κερκυραϊκής εξέδρας, κι έτσι ηττηθήκαμε από την Κίνεφ Κίρισι με 12-11 στην παράταση. Την επόμενη φορά θα πάμε καλά.
Τα οκτάλεπτα: 3-2, 2-3, 3-3, 2-2. Τα τρίλεπτα της παράτασης: 1-0, 0-2. Τα γκολ των δύο ομάδων: Ολυμπιακός (Παυλίδης): Λεοντσίνη, Μπαρτούνκοβα, Τομάσκοβιτς, Ψούνη 1, Μανωλιουδάκη 2, Αβραμίδου 2, Μαυρέλου, Γιατίνγκ Σουν, Αντωνάκου 4, Μπαλωμενάκη, Βαλκάι 2, Μωραϊτη, Φέσκου. Kίνεφ (Καμπάνοφ): Κοβτουνόβσκαγια, Γκλίζινα 2, Προκόφιεβα 2, Κόνουχ 3, Κουροτσκίνα, Γκλούσκοβα, Μπογκντάνοβα, Κιρίλτσεβα, Μπελιάεβα 1, Σομπόλεβα 4, Οκούνεβα, Χόχλοβα, Καρνάουχ.
Μπράβο στον ΝΟ Βουλιαγμένης που προκρίθηκε στον τελικό της διοοργάνωσης. Καλή επιτυχία αύριο.
Hey... oooh... Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay Were laid spread out before me as her body once did. All five horizons revolved around her soul As the earth to the sun Now the air I tasted and breathed has taken a turn
Ooh, and all I taught her was everything Ooh, I know she gave me all that she wore And now my bitter hands chafe beneath the clouds Of what was everything. Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything...
I take a walk outside I'm surrounded by some kids at play I can feel their laughter, so why do I sear? Oh, and twisted thoughts that spin round my head I'm spinning, oh, I'm spinning How quick the sun can drop away
And now my bitter hands cradle broken glass Of what was everything? All the pictures have all been washed in black, tattooed everything...
All the love gone bad turned my world to black Tattooed all I see, all that I am, all I'll be... yeah... Uh huh... uh huh... ooh...
I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a sun in somebody else's sky, but why Why, why can't it be, can't it be mine
Μπάσες στεριές, ήλιος πυρός και φοινικιές, ένα πουλί που ακροβατεί στα παταράτσα. Γνέφουνε δυο στιγματισμένα μαύρα μπράτσα, που αρρώστιες τά 'χουνε τσακίσει τροπικές.
Παντιέρα κίτρινη – σινιάλο του νερού. Φούντο τις δυο και πρίμα βρέξε το πινέλο. Τα δυο φανάρια της νυχτός. Κι ο Pisanello ξεθωριασμένος απ' το κύμα του καιρού.
Το καραντί... Το καραντί θα μας μπατάρει. Σάπια βρεχάμενα, τσιμέντο και σκουριά. Από νωρίς, δεξιά στη μάσκα την πλωριά, κοιμήθηκε ο καρχαρίας που πιλοτάρει.
Όρντινα δίνει ο παπαγάλος στον ιστό, όπως και τότε απ' του Κολόμπου την κουκέτα. Χρόνια προσμένω να τυλίξεις τη μπαρκέτα, χρόνια προσμένω τη στεριά, να ζαλιστώ.
Φωτιές ανάβουνε στην άμμο ιθαγενείς κι αχός μας φτάνει καθώς παίζουν τα όργανά τους. Της θάλασσας κατανικώντας τους θανάτους στην ανεμόσκαλα σε θέλω να φανείς.
Φύκια μπλεγμένα στα μαλλιά, στο στόμα φύκια. Έτσι ως κοιμήθηκες για πάντα στα βαθιά κατάστιχτη, πελεκημένη από σπαθιά, διπλά φορώντας των Ίνκας τα σκουλαρίκια.
J'aime Paris au mois de mai Quand les bourgeons renaissent Qu'une nouvelle jeunesse S'empare de la vieille cité Qui se met à rayonner J'aime Paris au mois de mai Quand l'hiver le délaisse Que le soleil caresse Ses vieux toits à peine éveillés
J'aime sentir sur les places Dans les rues où je passe Ce parfum de muguet que chasse Le vent qui passe Il me plaît à me promener Par les rues qui s'faufilent A travers toute la ville J'aime, j'aime Paris au mois de mai
J'aime Paris au mois de mai Lorsque le jour se lève Les rues sortant du rêve Après un sommeil très léger Coquettes se refont une beauté J'aime Paris au mois de mai Quand soudain tout s'anime Par un monde anonyme Heureux de voir le soleil briller
J'aime quand le vent m'apporte Des bruits de toutes sortes Et les potins que l'on colporte De porte en porte Il me plaît à me promener Dans les rues qui fourmillent Tout en draguant les filles J'aime, j'aime Paris au mois de mai
J'aime Paris au mois de mai Avec ses bouquinistes Et ses aquarellistes Que le printemps a ramenés Comme chaque année le long des quais J'aime Paris au mois de mai La Seine qui l'arrose Et mille petites choses Que je ne pourrais expliquer
J'aime quand la nuit sévère Etend la paix sur terre Et que la ville soudain s'éclaire De millions de lumières Il me plaît à me promener Contemplant les vitrines La nuit qui me fascine J'aime, j'aime Paris au mois de mai
Φύγαμε για Παρίσι. Ένα ματς με την Παρτιζάν και άλλο ένα με τη Μπαρτσελόνα ή την ΤΣΣΚΑ, και το Κύπελλο Ευρώπης έρχεται στον Πειραιά. Αντε, με το καλό! Για να μπούμε στο παριζιάνικο κλίμα, ακούμε τον Υβ Μοντάν να τραγουδά A PARIS / ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ...
... την Εντίτ Πιάφ στο SOUS LE CIEL DE PARIS / ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ...
και τη Ζακλίν Φρανσουά στο A PARIS DANS CHAQUE FAUBOURG / ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΑΣΤΕΙΟ.