Νέος Πρόεδρος του Ερασιτεχνικού Ολυμπιακού εκλέχθηκε ο Γιάννης Συγγελίδης. Να ελπίσουμε και να ευχηθούμε να πάνε όλα καλά στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
26.9.08
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΥΓΓΕΛΙΔΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ
Νέος Πρόεδρος του Ερασιτεχνικού Ολυμπιακού εκλέχθηκε ο Γιάννης Συγγελίδης. Να ελπίσουμε και να ευχηθούμε να πάνε όλα καλά στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ.
24.9.08
ΑΝΟΡΓΑΝΩΣΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ: ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΡΩΤΟ.
Εξ αρχής δηλώνω, φίλοι σύγγαυροι, ότι οι ακόλουθες αράδες, καθώς και αυτές που θα προστεθούν τις επόμενες ημέρες, γράφονται με πνεύμα αμιγώς γαύρικο –σαν και το δικό σας– και με ολυμπιακή προσήλωση απαρασάλευτη – σαν και τη δικιά σας. Δεν προσφέρονται δε καθόλου, μα καθόλου για σπέκουλες.
********************************
Ακούγοντας λόγια πολλά και παχιά και διαβάζοντας τον φιλολυμπιακό τύπο πολλοί οπαδοί του Θρύλου πιστεύουν ότι ο Ολυμπιακός έχει περάσει τα ελληνικά σύνορα... ότι έχει «ξεφύγει» πλέον από τη μίζερη –όπως χαρακτηριστικά την αποκαλούν– ελληνική πραγματικότητα και ότι έχει γίνει «ευρωπαϊκό κλάμπ», κάτι δηλαδή σαν τη Μπαρτσελόνα, τη Λίβερπουλ, τον Άγιαξ, τη Μπάγερν ή / και τη Γιουβέντους.
Ο πιο επιεικής χαρακτηρισμός όλων αυτών των λεγομένων και γραφομένων είναι τούτος: ΑΣΤΕΙΟΤΗΤΕΣ! Ούτε απ’ έξω από τα γραφεία αυτών των ομάδων δεν έχουμε περάσει! Αλλά κι αν έχουμε περάσει, μέσα δεν έχουμε μπει, διότι:
1ον: δεν μας ξέρουν·
2ον: ακόμα και αν μας ξέρουν, δεν μας ανοίγουν· και
3ον: ακόμα και αν μας ανοίξουν και μας μπάσουν μέσα (που δεν!), εμείς τί θα τους πούμε;
Το ότι παίζουμε διαρκώς στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις (ναι, και στην Champions League) από μόνο του δεν αρκεί. Για φτωχό και αναγκαίο συγγενή μας βλέπουν και έτσι μας συμπεριφέρονται. Εμφανέστατα δε! Και δεν το κρύβουν μπας και καμμιά φορά το καταλάβουμε, διότι δεν το καταλαβαίνουμε! Νιώθουν σαν να μας έχουν ζαλωθεί και δεν ξέρουν τί να μας κάνουν, καθώς μάλιστα μονοπωλούμε τον πρωταθληματικό τίτλο στην Ελλάδα. Τί σήμαιναν οι περισυνές σφαγιαστικές διαιτησίες, αλήθεια; Ότι τα κοράκια δεν ήξεραν τί σφύριζαν; Ή, ότι έκαναν ανθρώπινα λάθη;
Σύγγαυροι, ΔΕΝ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΔΩΣΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΖΗΤΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ.
Για να τους το δώσεις, όμως, να το καταλάβουν, πρέπει να ξέρεις πρώτα ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ τί ακριβώς θέλεις εκεί; Θα σας στενοχωρήσω, σύγγαυροι, αλλά τα σαΐνια μας έγραφαν στις εφημερίδες μας και έλεγαν στα κανάλια μας επί έτη και έτη ότι ο σκοπός του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι το «να περάσει από τη φάση των ομίλων και να κάνει το κάτι παραπάνω» στην Ευρώπη. Ναι, αυτή η απύθμενης ηλιθιότητος παπαρορρήση είταν επί έτη και έτη ο στρατηγικός στόχος του Ολυμπιακού, και αναπαραγόταν χωρίς να μπει κανείς στον κόπο –ακόμα και για χάρη του προσωπικού ύφους–να αλλάξει έστω και μία λέξη. Προσωπικώς έχω φτάσει στο σημείο να μη χρησιμοποιώ τις εκφράσεις «φάση των ομίλων» και «το κάτι παραπάνω» – τόσο πολύ έχω σιχαθεί τις λέξεις αυτές (: κάτι σαν «το ύφος και το ήθος της εξουσίας»).
Όταν είσαι ανοργάνωτος, κανένας δεν σε θέλει στις δι-ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ του. Απλώς σε ανέχεται, μέχρι να σε ξαποστείλει. Και έχουν ήδη αρχίσει να μας ξαποστέλνουν!
Οι φωστήρες που γράφουν για τον Ολυμπιακό και κόπτονται –υποτίθεται– για το καλό και για την ευημερία του, το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να μιλάνε για μεταγγραφές και για προπονητικά συστήματα. Λες και εκεί βρίσκεται η ουσία! Το ότι, βέβαια, σε αμφότερους τους κλάδους έχουν σκότος βαθύ και ερεβώδες δεν τους πτοεί καθόλου. Αντιθέτως μάλιστα, τους κάνει να αφηνιάζουν. Υπολαμβάνουν αφ’ ενός ότι απευθύνονται κατ’ εξοχήν σε κάφρους και αφ’ ετέρου ότι είναι πολύτιμοι και ευχάριστοι υπηρέτες των αφεντικών τους. Αγνοούν όμως ότι οι Γαύροι δεν είναι κάφροι και ότι τα αφεντικά γενικώς σιχαίνονται τους δούλους – απλώς τους έχουν για πτυελοδοχεία, όταν δεν τους έχουν για βαστάζους και για πατσαβουρόπανα. Για τους άλλους φωστήρες που –υποτίθεται ότι– ασκούν «αντικειμενική» κριτική στα ολυμπιακά τεκταινόμενα, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε παραπάνω από το ότι κόπηκαν στις εισαγωγικές εξετάσεις του αφεντικού για την πρόσληψη δούλων, και τώρα φωνασκούν... κριτική!
Σε ποιό σημείο βρίσκονατι οι δημόσιες και οι διεθνείς σχέσεις του Ολυμπιακού; Ποιοί τις διακονούν και πώς; Προς ποιές κατευθύνσεις κινείται η οργανωτική μηχανή του Ολυμπιακού, για να μπορεί ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς (μετά από πολλούς, εντατικούς και βασανιστικούς ελέγχους) να περάσει το κατώφλι της αναγνώρισης από αυτούς που όντως είναι μεγάλοι και αξιοζήλευτοι; Σε αυτές τις υποθέσεις, σύγγαυροι, δεν χρειάζονται πολλά χρήματα. Αυτά υπάρχουν· και, αν δεν υπάρχουν, βρίσκονται. Χρειάζεται, όμως, κάτι άλλο που είναι λίγο δυσεύρετο, όχι όμως και ανύπαρκτο: χρειάζεται νους! Χρειάζεται, μάλιστα, πολύς νους και κυρίως κοφτερό μάτι, που να μπορεί να δει προς τα πού τραβάνε οι εξελίξεις. Όποιος πιστεύει ότι τα προσόντα αυτά τα διαθέτουν ο Μπαρμπής, ο Αιμίλιος και ο Δουρέκας –για να μην αναφέρω τίποτε άλλα αστέρια σαν τον Χρυσικόπουλο, λ.χ.– ας σταματήσει την ανάγνωση εδώ. Μην νομισθεί, όμως, ότι φταίνε αυτοί για την όλη ανοργανωσιά. Αυτοί βάλθηκαν εκεί, δεν βρέθηκαν από μόνοι τους.
Θα αναφέρω μόνο τρία παραδείγματα όχι μόνο τραγικής ανοργανωσιάς, αλλά και τραγικής άγνοιας :
1. Μας καλεί η Βαλένθια να συνεργασθούμε (μαζί και με άλλους «μικρομεσαίους» ευρωπαϊκούς συλλόγους) για να ξεπεράσουμε τον σκόπελο της λεγόμενης G-14, στην κλειστή λέσχη της οποίας ούτε η Βαλένθια θα μπει ποτέ (μιας και είναι ήδη πολλές η Ρεάλ και η Μπαρτσελόνα), και εμείς δεν κάνουμε όχι μόνο τον κόπο να πάμε, αλλά δεν στέλνουμε καν ένα τηλεγράφημα, προκειμένου να τους εξηγήσουμε γιατί τελικώς δεν ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση μιας ομάδας που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκούς τίτλους και έχει αγωνισθεί σε δύο τελικούς της Champions League!
2. Έρχεται ο Μισέλ Πλατινί στην Ελλάδα και εμείς όχι μόνο δεν στέλνουμε ούτε καν τον Δουρέκα στο προς τιμήν του δείπνο, αλλά ο «ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ» βγαίνει την επιούσα και κοροϊδεύει τους Βάζελους, διότι εκπροσωπήθηκαν –λέει– στην εκδήλωση εκείνη από κάποιον Στάθη (αν δεν με απατά η μνήμη μου)!
3. Έρχονται από το Μπουένος Άιρες δύο κορυφαίοι παράγοντες της Μπόκα Τζούνιορς –της ομάδας που έχει κατακτήσει 18 παγκόσμιους τίτλους, σημειωτέον– για να γίνει επί τέλους η ευεργετική για εμάς αδελφοποίηση των δύο ομάδων των δύο μεγάλων λιμανιών, και αντί η Διοίκηση να είναι μαζί τους μέρα-νύχτα, τους είχε ξεχάσει σε κάποιο ξενοδοχείο και έτρεχε να δεξιώνεται τον γιό του Λίππι, που είχε ρθει εκείνες τις μέρες να μας πουλήσει τον Ζαλαγέτα (και οι εφημερίδες μας μάς έγραφαν ότι είχε ρθει για να μανατζάρει τον πατέρα του για προπονητή στον Θρύλο!).
Ο κατάλογος, αν αρχίσω να γράφω αυτά που απλώς έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου (καθότι υπάρχουν και εκείνα που δεν ξέρω), θα είναι πολύ μακρύς και καθόλου κολακευτικός για τον Ολυμπιακό.
Γιατί τα γράφω; Πάντως όχι για να κάνω αυτοψυχανάλυση ούτε για να ασκήσω –δεν είμαι δα ούτε τόσο ψωνισμένος ούτε τόσο πολύ μεγαλοπιάνομαι– αντιπολίτευση στον Σωκράτη Κόκκαλη! Ίσα-ίσα, εγώ είμαι αναφανδόν με τον Κόκκαλη, διότι δεν λησμονώ ποτέ ότι αποκλειστικά αυτός κινήθηκε με γενναιότητα και με αποφασιστικότητα και με έβγαλε από τη συμφορά εκείνης της μαύρης δεκαετίας, που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «πέτρινα χρόνια». Άλλο αυτό όμως και άλλο το να είμαι (πλην μιας-δυό εξαιρέσεων) με τους ανθρώπους που ίδιος ο Πρόεδρος Κόκκαλης επέλεξε ή ανέχεται να έχει για συνεργάτες του. Και επειδή και δουλειά έχω και άποψη, και επειδή τη συνδρομή του μέλους στον Σύνδεσμο την πληρώνω κανονικά, λέω ό,τι λέω μετά πάθους: ως γαύρος οπαδός του Ολυμπιακού.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης λατρεύει τον Ολυμπιακό ως οπαδός και τον λειτουργεί όπως αυτός κρίνει καλύτερα ως επιχειρηματίας, στην περιουσία του οποίου η ΠΑΕ Ολυμπιακός ΣΦΠ ανήκει. Όταν όμως με έχει καλέσει να είμαι μέλος του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ και εγώ έχω δεχθεί τους όρους της συμμετοχής, που εκείνος προκαθόρισε, τότε θα ασκώ αδιαλείπτως το μοναδικό αναφαίρετο δικαίωμά μου: να λέω αυτό που κρίνω ότι βοηθάει τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ και κανέναν άλλον – οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός.
Άρα: Ο Ολυμπιακός όχι μόνο είναι κακά οργανωμένος, αλλά έχει την ψευδαίσθηση ότι έχει φτάσει στο απόγειο της ευρωπαϊκών προδιαγραφών οργάνωσης. Να το πω κι αλλιώς: Μας βλέπει η Μπαρτσελόνα και μας ζηλεύει! Γι' αυτή την διαμορφωμένη κατάσταση υπεύθυνος είναι μόνο ένας: ο Πρόεδρος Σωκράτης Κόκκαλης.
Θα συνεχίσουμε.
ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ!
ΤΑΔΕ ΕΦΗ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟΣ:
Είμαι από τους παραδοσιακούς και τό 'χω αποδείξει. Και τη φανέλλα μου τίμησα και τα πιστεύω μου. Ερχόμενος από την Ιταλία είχα πρόταση από την ΑΕΚ του Γιδόπουλου. Μου προσέφερε 50 εκατομμύρια την πρώτη χρονιά του Μπάγεβιτς. Δεν πήγα γιατί είχα ταυτίσει το όνομά μου με τον Ολυμπιακό. Ήθελα, όταν θα σταματήσω την μπάλλα, να ξέρω ποιάς ομάδας παλαίμαχος είμαι.
Από τη συνέντευξη που έδωσε στους Αντώνη Τζαβάρα και Γιάννη Τσαούση για το περιοδικό SMS, τχ. 27 (21-27 Σεπτεμβρίου 2008), σελ 10-15.
23.9.08
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΠΕΤΡΟΥ ΚΟΚΚΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ.
Το "ΦΩΣ" γράφει κάτι άσχετα και γενικόλογα και προεξαγγελτικά αριστερά στην κορυφή: ήτοι τίποτα.
Ο "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ" δεν γράφει απολύτως τίποτα.
Κατά τα λοιπά ο μεν ΟΣΦΠ... έχει ξεφύγει από τα ελληνικά σύνορα, οι δε φιλολυμπιακές εφημερίδες, τί να σου πω; Μας έχουν σκλαβώσει!
22.9.08
ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΚΚΑΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ
Τί παίζεται αλήθεια στον ερασιτεχνικό Ολυμπιακό;
Τί σημαίνει αυτή η παραίτηση;
Ποιά εξωολυμπιακά και κατ' ουσίαν αντιολυμπιακά συμφέροντα εξυπηρετεί;
ΟΧΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗ ΡΑΧΗ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΟΛΟΥΣ, ΜΑ ΟΛΟΥΣ!
Αυτά μόνο, από κάποιον που ΚΑΤΕΒΗΚΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΕΠΙ ΤΟΥΤΩ, ΓΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΤΟ ΕΝΑ, ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΙ ΕΝΩΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ στις εκλογές του ερασιτεχνικού Ολυμπιακού τιμώντας την ιδιότητα του μέλους του Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς.
Του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ..., επαναλαμβάνω.
ΓΑΒ-ΓΑΒ!
Θα μου πείτε, "Χαραμίζεις αυτά τα ΥΠΕΡΟΧΑ πλάσματα για τους... Βάζελους;" Έχετε δίκιο μεν, αλλά συγγνώμη, φίλτατοι: Εγώ τους κύνες τους έβαλα για να ομορφύνει η ανάρτηση! Άσε που μου το απαίτησε -άκρως προσβεβλημένος από το λαχανί πρωτοσέλιδο- ο Ντάγκλας, ο σκύλος μου, ΓΑΥΡΟΣ εκ μεταγραφής (από τη Νάπολη)...
ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
Αντιγράφω από το σάιτ του "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ":
Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε! Ένα πεντάλεπτο ήταν αρκετό στον Ολυμπιακό, προκειμένου να σημειώσει τα πρώτα του γκολ σε πρώτο ημίχρονο αγώνα φέτος και να «καθαρίσει» την αναμέτρηση απέναντι στον Πανσερραϊκό. Στο τελικό 4-1 αποτυπώνεται πλήρως η εικόνα του ματς, με τους «ερυθρολεύκους» να κυριαρχούν, να κάνουν το «3Χ3» και να απολαμβάνουν μόνοι τους πλέον την κορυφή του βαθμολογικού πίνακα.
Οι Πειραιώτες δεν ήταν εκθαμβωτικοί. Ήταν, όμως, ουσιαστικοί στο παιχνίδι τους, φρόντισαν να σκοράρουν δύο γκολ νωρίς (23’ και 27’), είχαν ορισμένες καλές ακόμα στιγμές (με κορυφαία το δοκάρι του Κοβάσεβιτς), στο δεύτερο μέρος πέτυχαν δύο εκπληκτικής ομορφιάς και επινόησης τέρματα, με τους Ντιόγκο και Όσκαρ, φτάνοντας σ’ αυτήν την άνετη νίκη, συνδυαζόμενη με καλό θέαμα…
Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, ο Ερνέστο Βαλβέρδε παρέταξε τον Ολυμπιακό σε διάταξη 4-4-2, χρησιμοποιώντας τον Νικοπολίδη ανάμεσα στα δοκάρια, τον Τοροσίδη στα δεξιά της άμυνας, τον Ντομί στα αριστερά, το δίδυμο των στόπερ να συνθέτουν οι Άντζας, Αβραάμ Παπαδόπουλος, τον Γκαλέτι στα δεξιά της μεσαίας γραμμής, τον Λέτο στα αριστερά, τους Ντουντού, Στολτίδη ως κόφτες και τους Ντιόγκο, Κοβάσεβιτς να αποτελούν τις επιθετικές αιχμές.
Οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν δυναμικά απ’ το ξεκίνημα, θέλοντας να «καθαρίσουν» από νωρίς και στο 2ο λεπτό είχαν το πρώτο καλό σουτ του αγώνα, με τον Στολτίδη να στέλνει την μπάλα λίγο άουτ. Στο 3’, ο Κοβάσεβιτς έφυγε από κανονική θέση απ’ τα δεξιά, σέντραρε με το αριστερό, ο Γκαλέτι στο δεύτερο δοκάρι έπιασε την «σκαστή» κεφαλιά, στέλνοντας την μπάλα λίγο έξω απ’ το δεξί δοκάρι του Κοτταρά. Η πίεση του Ολυμπιακού συνεχίστηκε, με τον Πανσερραϊκό να περιορίζεται σε άκρως παθητικό ρόλο και τους ποδοσφαιριστές του σπανίως να περνούν τη μεσαία γραμμή, καταφέρνοντας ν’ αλλάξουν πάνω από δύο ή τρεις πάσες.
Στο 23ο λεπτό, ο Ολυμπιακός κατάφερε να «ξεκλειδώσει» την άμυνα των φιλοξενούμενων και να σημειώσει το πρώτο του γκολ σε πρώτο ημίχρονο αγώνα, απ’ το ξεκίνημα της σεζόν! Ο Λέτο εκτέλεσε κόρνερ απ’ τα αριστερά, ο Στολτίδης γύρισε την μπάλα με το κεφάλι, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος έπιασε τη δεύτερη κεφαλιά-πάσα προς τον Κοβάσεβιτς, ο οποίος ευρισκόμενος έξω απ’ τη μικρή περιοχή, στόπαρε με το στήθος την μπάλα και με αριστερό, συρτό σουτ την έστειλε να αναπαυθεί στη δεξιά γωνία του Κοτταρά (1-0).
Στο 27’ ο Ολυμπιακός ξαναχτύπησε. Ο Τοροσίδης του πάσαρε την μπάλα απ’ τα δεξιά, εκείνος «έκοψε» την μπάλα προσπερνώντας τον Διγκόζη και από πλάγια μέσα απ’ την περιοχή, πλάσαρε με το αριστερό τον Κοττάρα, για να σημειώσει το 2-0!
Αυτό ήταν! Μέσα σ’ ένα πεντάλεπτο οι Πειραιώτες «κλείδωναν» τη νίκη, ανάγκαζαν τον Πανσερραϊκό να βγει απ’ το καβούκι του και το ματς αποκτούσε άλλη εικόνα, εξαιρετικά ευοίωνη για τους γηπεδούχους. Στο 29’, ο Λέτο εκτέλεσε φάουλ, ο Στολτίδης έπιασε την κεφαλιά, αλλά η μπάλα έφυγε άουτ.
Στο 33’ ο Πανσερραϊκός έκανε για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία του στην περιοχή των «ερυθρολεύκων», όταν από φάουλ του Απουμπακαρί, ο Κολέν δεν μπόρεσε να πιάσει την κεφαλιά, αλλά και πάλι ο Νικοπολίδης δεν ανησύχησε. Στο 34’, πάντως, ο Ολυμπιακός ήταν εκείνος που «άγγιξε» το 3-0: ο Ντουντού έβγαλε τον Κοβάσεβιτς «φάτσα» με το γκολ, ο Σέρβος αντί να πλασάρει επιχείρησε να πασάρει στον Ντιόγκο και ο Μιλένκοβιτς πρόλαβε να απομακρύνει.
Στο 36’, ωστόσο, ο Κοβάσεβιτς έκανε αυτό που έπρεπε, έπειτα απ’ το κλέψιμο του Τοροσίδη έξω απ’ την περιοχή του Πανσερραϊκού, καθώς πλάσαρε πάνω απ’ τον εξερχόμενο Κοτταρά, αλλά έστειλε την μπάλα να βρει στο δεξί δοκάρι και να καταλήξει άουτ.
Με την έναρξη της επανάληψης, ο Πανσερραϊκός απείλησε ουσιαστικά τον Ολυμπιακό για πρώτη φορά, όταν ο Γκουγκουλιάς σούταρε απ’ το ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής στο 46’, αλλά ο Νικοπολίδης αντέδρασε σωστά και απέκρουσε. Στο 48’, ο Γκουγκουλιάς σούταρε ξανά έξω απ’ την περιοχή, ο γκολκίπερ των «ερυθρολεύκων», όμως, βρέθηκε ξανά σε σωστή θέση, αποκρούοντας σε κόρνερ.
Ο Ολυμπιακός άμεσα ανέκτησε την πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων, αλλά τρεις φορές –δύο με τον Γκαλέτι και μία με τον Λέτο- δεν είχε τη σωστή τελική επιλογή, ώστε να στείλει την μπάλα για τρίτη φορά στα αντίπαλα δίχτυα.
Στο 64’ ο Στολτίδης δοκίμασε το αριστερό του πόδι από μακριά, αλλά ο Κοτταράς απέκρουσε, ενώ στο 70’ ο Ζουντί σέντραρε απ’ τα δεξιά, η μπάλα βρήκε στο οριζόντιο δοκάρι και έφυγε άουτ. Ο Λέτο στο 77’ δεν έδωσε την μπάλα σε Μπελούτσι, Ντιόγκο που περίμεναν αμαρκάριστοι, με αποτέλεσμα η προσπάθειά του να αποκρουστεί απ’ τους αμυντικούς των γηπεδούχων, αλλά στο 81’ ο Βραζιλιάνος ήταν αυτός που σημείωσε ένα εκπληκτικό γκολ: ο Τοροσίδης σέντραρε όμορφα απ’ τα δεξιά, ο Ντιόγκο πήδηξε γερά απ’ το σημείο του πέναλτι και με εκπληκτική, ψηλοκρεμαστή κεφαλιά σημείωσε το 3-0!
Στο 85’ ο Τριτσώνης είδε πέναλτι, σε μία απόφαση που… τρέλανε το γήπεδο! Ο Ζουντί σέντραρε, η μπάλα βρήκε το χέρι του Τοροσίδη που ήταν σε απόσταση αναπνοής απ’ τον αντίπαλό του και γυρνώντας την πλάτη προσπάθησε να την αποφύγει, αλλά ο Αθηναίος ρέφερι έδειξε την άσπρη βούλα! Ο Τάντιτς εκτέλεσε την «εσχάτη των ποινών» και... 3-1.
Η άδικη αυτή απόφαση φαίνεται ότι εκνεύρισε τους «ερυθρολεύκους», που στο 88’ νίκησαν για τέταρτη φορά τον Κοτταρά, έπειτα απ’ τη θαυμάσια συνεργασία των δύο αλλαγών του Ερνέστο Βαλβέρδε: Όσκαρ και Μπελούτσι έπαιξαν το «ένα-δύο», ο Αργεντινός έβγαλε τετ α τετ τον Ισπανό, εκείνος πλάσαρε όμορφα τον γκολκίπερ του Πανσερραϊκού, στέλνοντας την μπάλα στο δεξί δοκάρι και στα δίχτυα (4-1). Στο 90’, μάλιστα, ο Όσκαρ «άγγιξε» το δεύτερο γκολ του, αλλά απ’ την πάσα του Ντιόγκο, το πλασέ του αποκρούστηκε απ’ τον Κοτταρά...
Σ’ ένα εύκολο παιχνίδι, ο Τριτσώνης τα έκανε μούσκεμα με το πέναλτι για γέλια που έδωσε. «Κιτρίνισε» τους Καλλιμάνη (14’), Διγκόζη (68’), Αντάντο (73’) και Τοροσίδη (85’).
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Νικοπολίδης, Τοροσίδης, Ντομί, Άντζας, Αβρ. Παπαδόπουλος, Στολτίδης, Ντουντού, Γκαλέτι (84’ Όσκαρ Γκονζάλεθ), Λέτο, Ντιόγκο (90’ Μήτρογλου), Κοβάσεβιτς (73’ Μπελούτσι)
ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ: Κοτταράς, Καλλιμάνης, Κολέν, Γκουγκουλιάς (54’ Μπανγκούρα), Τάντιτς, Ζουντί, Πιπίνης (66’ Αντάντο), Μιλένκοβιτς, Αμπουμπακαρί, Μπαϊκαρά (46’ Χέρες), Διγκόζης
ΕΝΝΕΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΣΥΓΓΑΥΡΟΥΣ
Βρεθήκαμε με πολλούς φίλους χτες στου Καραϊσκάκη. Ο Θάνος Πέππας τράβηξε μπόλικες φωτογραφίες. Να μερικές - έτσι για την... ιστορία.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ 4-1
Χτες παίξαμε σχετικά καλή μπάλλα. Βάλαμε τέσσερα υπέροχα γκολ (Κοβάτσεβιτς, Γκαγιέτι, Ντιόγκο, Όσκαρ). Σχετικά στρωμένη η ομάδα, φαίνεται ότι κάτι πάει να γίνει. Δεν χρειάζονται, πάντως, υπέρμετροι ενθουσιασμοί. Ο Πανσεραϊκός δεν ήταν ο φοβερός αντίπαλος, αλλά από την Νόρντζελαντ είναι κλάσεις ανώτερος. Υπήρχε παλμός στο γεμάτο Καραϊσκάκη χτες. Και χαρά. Μεγάλη χαρά. Ο κόσμος το φχαριστήθηκε. Πάντα τέτοια!
21.9.08
19.9.08
ΦΑΜΠΡΙΤΣΙΟ ΝΤΕ ΑΝΤΡΕ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑ ΓΑΥΡΟΥΣ (ΚΑΙ ΓΙΟΥΒΕΝΤΙΝΟΥΣ)
Η ανάρτηση αφιερώνεται στον Θόδωρο Α. Πέππα και στον Λάμπρο Τσουκνίδα
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FABRIZIO DE ANDRÉ
CARLO MARTELLO RITORNA DALLA BATTAGLIA DI POITIERS
Re Carlo tornava dalla guerra
lo accoglie la sua terra cingendolo d'allor.
Al sol della calda primavera
lampeggia l'armatura del Sire vincitor.
Il sangue del Principe e del Moro
arrossano il cimiero d'identico color
ma più che del corpo le ferite
da Carlo son sentite le bramosie d'amor.
"Se ansia di gloria, sete d'onore
spegne la guerra al vincitore
non ti concede un momento per fare all'amore.
Chi poi impone alla sposa soave
di castità la cintura ahimè è grave
in battaglia può correre il rischio di perder la chiave".
Così si lamenta il re cristano
s'inchina intorno il grano, gli son corona i fior.
Lo specchio di chiara fontanella
riflette fiero in sella dei Mori il vincitor.
Quand'ecco nell'acqua si compone
mirabile visione il simbolo d'amor
nel folto di lunghe trecce bionde
il seno si confonde ignudo in pieno sol.
"mai non fu vista cosa più bella
mai io non colsi siffatta pulzella"
disse re carlo scendendo veloce di sella.
"Deh, cavaliere non v'accostate
già d'altri è gaudio quel che cercate
ad altra più facile fonte la sete calmate".
Sorpreso da un fare sì deciso
sentendosi deriso re Carlo s'arrestò
ma più dell'onor potè il digiuno
fremente l'elmo bruno il sire si levò.
Codesta era l'arma sua segreta
da Carlo spesso usata in gran difficoltà
alla donna apparve un gran nasone
un volto da caprone, ma era Sua Maestà.
"Se voi non foste il mio sovrano"
Carlo si sfila il pesante spadone
"non celerei il disio di fuggirvi lontano.
Ma poiché siete il mio signore"
Carlo si toglie l'intero gabbione
"debbo concedermi spoglia ad ogni pudore".
Cavaliere lui era assai valente
ed anche in quel frangente d'onor si ricoprì
e giunto alla fin della tenzone
incerto sull'arcione tentò di risalir.
Veloce lo arpiona la pulzella
repente una parcella presenta al suo signor
"deh, proprio perché voi siete il sire
fan cinquemila lire, è un prezzo di favor".
"E' mai possibile, porco d'un cane,
che le avventure in codesto reame
debban risolversi tutte con grandi puttane.
Anche sul prezzo c'è poi da ridire
ben mi ricordo che pria di partire
v'eran tariffe inferiori alle tremila lire".
Ciò detto, agì da gran cialtrone
con balzo da leone in sella si lanciò
frustando il cavallo come un ciuco
tra i glicini e il sambuco il re si dileguò.
Re Carlo tornava dalla guerra
l'accoglie la sua terra cingendolo d'allor.
Al sol della calda primavera
lampeggia l'armatura del sire vincitor.
Η ΜΑΡΤΑ ΑΡΓΕΡΙΤΣ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΜΩΡΙΣ ΡΑΒΕΛ
Η MARTHA ARGERICH ΕΡΜΗΝΕΥΕΙ ΤΑ "ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ" ("JEUX D'EAU") ΤΟΥ MAURICE RAVEL.
ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ
Με διπλό κλικ πάνω στην εικόνα, η εικόνα μεγεθύνεται. Διαβάστε το άρθρο του Ηλία Μπαζίνα. Έχει ενδιαφέρον.
18.9.08
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ -ΤΟ 1905- ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η ΓΚΡΕΤΑ ΓΚΑΡΜΠΟ
ανάρτηση αφιερωμένη στον Θεόδωρο Α. Πέππα
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΔΡΙΒΑΣ
ΜΙΑ ΔΕΣΜΗ ΑΧΤΙΔΕΣ ΣΤΟ ΝΕΡΟ,
XV (ΓΚΡΕΤΑ ΓΚΑΡΜΠΟ)
Ράγισμα πάγων σε πολική ατέλειωτη μοναξιά
φλόγα του κίτρινου κερένιου ρόδου –
πάθος που ξέρει να μεταπλάθεται
τεφρή ουσία μυστική
πηλός στα χέρια του τεχνίτη.
Είν’ η σκιά σου καθώς σπαράζει
όμοια με τη ζεστή φτερούγα του πουλιού
σα μάτωσε το τρυφερό απάτητο χιόνι –
ομορφιά ευκίνητη σπασμωδική και σαν από κοράλλι.
Είν’ η σκιά σου
φωνή του ενδόμυχου δοκιμασμένου κόσμου
το αστάθμητο η απόχρωση
ο λυγμός των αποσιωπήσεων
η τομή που ξεχωρίζει
η αιχμή που θανατώνει.
Η ευγένεια η καλοσύνη χρωματίζουν τη μορφή σου
η αιθρία του χιονιού του κύκνου συμπληρώνει το μυστήριό της –
ένα με την ύλη του γλαυκού σαν ξημερώνει
ένα με το κόκκινο τριαντάφυλλο
στη μοναξιά του χειμωνιάτικου κήπου.
ΒΕΡΝΤΙ "ΤΡΑΒΙΑΤΑ": Η ΠΡΟΠΟΣΗ
Ο τενόρος Pietro Ballo και η σοπράνο Rossella Inghilleri τραγουδούν το "Brindisi".
ΕΛΑ ΝΤΕ; ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ;!
ΤΑΔΕ ΕΦΗ ΕΡΝΕΣΤΟ
Πήραμε μία σημαντική νίκη και πετύχαμε το στόχο μας, αλλά η απόδοσή μας δεν ήταν αυτή που έπρεπε και δεν καταλαβαίνω γιατί. Είχαμε πει να πιέσουμε από την αρχή κι ενώ το κάναμε στα πρώτα λεπτά, στη συνέχεια οπισθοχωρήσαμε. Παίζαμε παράλληλα κι όχι κάθετα την μπάλα, ενώ κάναμε πολλά λάθη, δεν μπορούσαμε να αλλάξουμε πάνω από δύο πάσες και να βρούμε ρυθμό (...).
(Τα υπόλοιπα δεν χρειάζεται να τα αναφέρουμε...)
17.9.08
ΕΤΣΙ ΤΑ ΕΙΔΑΝ ΣΤΟΝ "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ"
Αντιγράφω από το σάιτ του "ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ":
Λόγω του χρώματος της φανέλας των γηπεδούχων, ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε με μαύρη εμφάνιση στο «Φάρουμ Παρκ». Ανάλογη ήταν και η απόδοση των ποδοσφαιριστών του, στο πρώτο ματς της τελευταίας προκριματικής φάσης του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ! Κι αν ο σκοπός επιτεύχθηκε, με την επικράτηση των Πειραιωτών με 0-2, που τους φέρνει σχεδόν με βεβαιότητα στους ομίλους της διοργάνωσης, σίγουρα η ανάγκη βελτίωσης κρίνεται επιτακτική...
Για να πάρουμε τα πράγματα που συνέβησαν το απόγευμα της Τρίτης στην Κοπεγχάγη με τη σειρά, ο Ερνέστο Βαλβέρδε επέλεξε να παρατάξει τον Ολυμπιακό σε διάταξη 4-2-3-1, με αρκετές και πάλι εκπλήξεις στην ενδεκάδα, αλλά και συνολικά στην 18άδα. Διότι, αν η παραμονή του Ντιόγκο στον πάγκο ήταν αναμενόμενη, δεν ισχύει το ίδιο και μ’ εκείνη των Λέτο, Ντουντού. Πόσο μάλλον, με τον αποκλεισμό του Ντάρκο Κοβάσεβιτς απ’ τη 18άδα.
Ο Νικοπολίδης, έτσι, ξεκίνησε ανάμεσα στα δοκάρια, ο Τοροσίδης κάλυψε τη θέση του δεξιού μπακ, ο Ντομί εκείνη του αριστερού, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος και ο επανεμφανισθείς Άντζας τις θέσεις των στόπερ, οι Στολτίδης, Πατσατζόγλου ήταν οι δύο αμυντικοί χαφ, μπροστά τους ο Γκαλέτι στα δεξιά, ο Λεονάρντο στα αριστερά και ο Μπελούτσι πίσω απ’ τον μοναδικό προωθημένο Κώστα Μήτρογλου.
Ο Ολυμπιακός, στο ξεκίνημα του αγώνα, απέκτησε την πλήρη πρωτοβουλία των κινήσεων και απείλησε για πρώτη φορά στο 12ο λεπτό, όταν απ’ το μακρινό σουτ του Πατσατζόγλου η μπάλα έφυγε λίγο άουτ. Η Νόρτζελαντ, ωστόσο, απάντησε γρήγορα. Αρχικά μ’ ένα δυνατό σουτ του Γ. Ρίχτερ στο 18’, που πέρασε λίγο πάνω απ’ το οριζόντιο δοκάρι, ένα του Φαράν, που επίσης πέρασε άουτ στο 21’ και του Γ. Ρίχτερ στο 22’, που «έγλειψε» το αριστερό δοκάρι του Νικοπολίδη και κατέληξε άουτ!
Το καμπανάκι του κινδύνου μόλις είχε ηχήσει για τους «ερυθρολεύκους», δείγμα του ότι η Νόρτζελαντ δεν αποτελούσε αμελητέα ποσότητα. Οι Δανοί ήταν εμφανές ότι πατούσαν καλύτερα στα πόδια τους, έβγαιναν πρώτοι στις προσωπικές μονομαχίες, ενώ κάλυπταν πολύ καλά τους χώρους. Στο 33’ ο Μπέρνμπεργκ απείλησε και πάλι, σουτάροντας έξω απ’ την περιοχή και στέλνοντας την μπάλα λίγο άουτ, ενώ στο 45’ το σουτ του Μπελούτσι απ’ τη μικρή περιοχή κόντραρε και κατέληξε εύκολα στα χέρια του Χάνσεν.
Με το ξεκίνημα της επανάληψης, ο Ολυμπιακός έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του: ο Λεονάρντο, στο 48’, έκλεψε την μπάλα απ’ τα αριστερά, έβγαλε σέντρα-λουκούμι για το κεφάλι του Μήτρογλου, αλλά εκείνος έστειλε την μπάλα λίγο δίπλα απ’ το αριστερό δοκάρι του Χάνσεν. Στο 50’, ο φορ του Ολυμπιακού δεν πρόλαβε να βάλει το πόδι του στη «φαρμακερή» σέντρα του Τοροσίδη, για να τη σπρώξει στα δίχτυα και στο 55’ ο Γκαλέτι, στην τελευταία του ενέργεια στον αγωνιστικό χώρο, σούταρε άουτ σε αντεπίθεση.
Με τη συμπλήρωσε μίας ώρας παιχνιδιού, ο Βαλβέρδε έριξε στον αγώνα τον Ντιόγκο αντί του Γκαλέτι, προσθέτοντας έναν ακόμα παίκτη στην επίθεση, μεταθέτοντας τον Μπελούτσι στα δεξιά και μετατρέποντας τη διάταξη σε 4-4-2. Στο 65’ ο Μπελούτσι βρέθηκε σε καλή θέση στην περιοχή, αλλά το… εναέριο σουτ που επιχείρησε ήταν άστοχο. Όσο κυλούσε το ματς, η Νόρτζελαντ έδειχνε να ξεμένει από δυνάμεις, αλλά παραλίγο ο Νικοπολίδης να της δώσει το γκολ στο… πιάτο! Αντί για τον Άντζα πάσαρε στον Μπερνιέ, εκείνος βγήκε απέναντι στον γκολκίπερ των «ερυθρολεύκων», αλλά πλάσαρε αδύναμα και άστοχα.
Ένα αντίστοιχο λάθος από πλευράς Νόρτζελαντ, όμως, δεν έμεινε ανεκμετάλλευτο από τον Ολυμπιακό. Στο 73’ ο Τοροσίδης σέντραρε απ’ τα δεξιά, ο Κάρλσεν απομάκρυνε άτσαλα πάνω στον Μήτρογλου κι αυτός, αφού έδωσε λίγο ύψος στην μπάλα, σούταρε με το αριστερό, στέλνοντας με ωραίο τρόπο στη δεξιά γωνία του Χάνσεν (0-1).
Οι γηπεδούχοι αμέσως προσπάθησαν να απαντήσουν και στο 77’ «άγγιξαν» το γκολ, απ’ το δυνατό, μακρινό σουτ του Λούντμπεργκ, η μπάλα πέρασε ελάχιστα άουτ. Στο 83’, το σουτ του Μπερνιέ ήταν επίσης άστοχο και λίγο πριν το φινάλε, ο Ολυμπιακός έμεινε με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του Στολτίδη με (σωστή) δεύτερη κίτρινη κάρτα. Οι Δανοί βγήκαν όλοι μπροστά και στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων, οι Πειραιώτες «κλείδωσαν» την επικράτησή τους. Οι κεντρικοί αμυντικοί της Νόρτζελαντ έκαναν απανωτά λάθη, ο Ντιόγκο και ο Λέτο τα εκμεταλλεύτηκαν, με τον πρώτο να στρώνει στον δεύτερο και ο Αργεντινός, με προβολή να διαμορφώνει το τελικό 0-2.
**************************
Αν στο ποδόσφαιρο όλα είναι θέμα αποτελέσματος, τότε ο Ολυμπιακός παίρνει βαθμό «άριστα» για την αποστολή που έφερε σε πέρας, στον πρώτο αγώνα της τελευταίας προκριματικής φάσης του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Όπως και στη ζωή, όμως, έτσι και στο ποδόσφαιρο, δεν είναι όλα μαύρο ή άσπρο. Γι’ αυτό και ο Ερνέστο Βαλβέρδε με τους ποδοσφαιριστές του θα πρέπει να αναζητήσουν τον τρόπο της αγωνιστικής βελτίωσης της ομάδας… Σύμπτωση που επαναλαμβάνεται παύει να ’ναι σύμπτωση και για ένα ακόμα ματς, το πρώτο ημίχρονο αποτελεί τη «μαύρη τρύπα» των «ερυθρολεύκων». Στη Λάρνακα, με την Ανόρθωση, στο διάστημα αυτό δέχθηκε τα δύο απ’ τα τρία γκολ της (καταδικαστικής, αφού συνοδεύτηκε με αποκλεισμό από το Τσάμπιονς Λιγκ) ήττας του. Στη ρεβάνς του γηπέδου Καραϊσκάκη δεν κατάφερε να σκοράρει, για να διεκδικήσει την ανατροπή του σκορ. Απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης, την 1η αγωνιστική της Σούπερ Λίγκας, οι φιλοξενούμενοι προηγούνταν με 0-1 και οι Πειραιώτες αναγκάστηκαν να ανατρέψουν το αποτέλεσμα για να επικρατήσουν, στην Ξάνθη οι ευκαιρίες ήταν λιγοστές και το 0-0 ήρθε λογικά, ενώ απέναντι στη Νόρτζελαντ το αποτέλεσμα ήταν ίδιο και οι καλές στιγμές μηδαμινές!
Επειδή, όμως, δεν γίνεται σε κάθε παιχνίδι να χάνεται το ένα ημίχρονο, ο Ολυμπιακός πρέπει άμεσα να βελτιωθεί, ώστε να μην επαναληφθεί το φαινόμενο του δεύτερου αγώνα με την Ανόρθωση, όταν έτρεχε και δεν έφτανε.
Ο Ερνέστο Βαλβέρδε, βέβαια, γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους τί πρέπει να κάνει, για να παρουσιάσει ο Ολυμπιακός το καλό του πρόσωπο επί ενενήντα λεπτά. Ό,τι πρέπει να γίνει, όμως, θα πρέπει να συμβεί γρήγορα, καθώς τα ντέρμπι έρχονται. Και οι αγώνες στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ σαφέστατα διαφέρουν απ’ αυτόν κόντρα στη Νόρτζελαντ. Με το βαθμό δυσκολίας να αυξάνεται θεαματικά...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
