26.9.17

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ




ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΩΜΑ
Απολύθηκε αυτός που είχε προσληφθεί «για να μας πάει στους ομίλους» του Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό είχε ζητήσει από τον κ. Χάσι ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ Ολυμπιακός, κι εκείνος αυτό έκανε. Δηλαδή τι έκανε; Ή καλύτερα και σωστά: τι δεν έκανε; Δεν έκανε προετοιμασία με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην ομάδα. Τη μοντάρισε για 4-5 παιχνίδια, όπερ και αποδείχθηκε περίτρανα. Φαινόταν όμως, και φαινόταν πολύ και κραύγαζε αυτό που ζούμε σήμερα: παίχτες που πέταγαν τον Αύγουστο σέρνονται τον Σεπτέμβριο. Τον απολυμένο προπονητή τον διαδέχτηκε ήδη από χτες ο ορκισμένος γαύρος Τάκης Λεμονής. Προσωπικά τον αγαπώ τον Λεμονή από τότε που έπαιζε φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα. Επανειλημμένως έχει αποδείξει ότι είναι αφοσιωμένος «στρατιώτης του Θρύλου» και ότι «αναλαμβάνει ρίσκα» χωρίς να κρατάει πισινές, παρ’ όλο που ο επίσημος Ολυμπιακός δεν του έχει φερθεί σωστά – ή, τουλάχιστον αυτή είναι εμένα η εντύπωσή μου.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΩΜΑ
Ο Λεμονής δεν είναι θαυματοποιός. Πρέπει εν μέσω ενός αφάνταστα δύσκολου προγράμματος αγώνων στην Ευρώπη και στην Ελλάδα να ξαναμοντάρει την ομάδα κάνοντάς της την προετοιμασία που κατόπιν επιλογής δεν έγινε το καλοκαίρι και προσπαθώντας να «παίρνει αποτελέσματα». Ούτε σαλός είναι ούτε άγνοια κινδύνου έχει. Διαθέτει μερικούς καλούς ποδοσφαιριστές και αρκετούς –από πάσης απόψεως– αδιάφορους ποδοσφαιριστές. Και υπάρχουν, βέβαια, και κάποιοι ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές που ανήκουν μεν στον Ολυμπιακό, αλλά παίζουν «αλλού», και θα παίζουν «αλλού» έως και τον Δεκέμβριο. Κανονικά δεν προλαβαίνουμε τίποτα – κανονικά… Μη κανονικά μπορούμε να κάνουμε θαύματα – το ξέρω, αλλά, ειλικρινώς, δεν το περιμένω. (Ούτε το θέλω, για να πω την πάσα αλήθεια. Διότι τα «θαύματα» σε κάνουν χαζό, ακριβώς επειδή τα εκλαμβάνεις ως πραγματικότητα – ενώ δεν είναι…). Τι μένει; Να μαζευτούμε, να συγκεντρωθούμε, να δούμε την ωμή πραγματικότητα κατάματα και να μη τη στολίζουμε με γιρλάντες λαμπρών αναμνήσεων και ευσεβών πόθων, ακριβώς για να μην αυταπατώμεθα. Ποιοι να μαζευτούμε, να συγκεντρωθούμε κ.τ.λ.; Μα φυσικά εμείς, οι οπαδοί του Θρύλου! (Με άλλη ευκαιρία θα γράψω τη γνώμη μου για «εμάς» – με τρόπο ερυθρόλευκα ωμό εννοείται.)

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΩΜΟΤΑΤΑ
Η ΠΑΕ Ολυμπιακός ανήκει στον κ. Μαρινάκη. Είναι περιουσιακό στοιχείο του. Κανονικά την κάνει ό,τι θέλει – αυτό ακριβώς, άλλωστε, κάνει στην πράξη. Δεν τρέφω καμία αυταπάτη ότι μπορεί να είναι τα πράγματα διαφορετικά. Όλα τα καλά, για τα οποία σεμνύνεται η ομάδα μας, πιστώνονται στον κ. Μαρινάκη. Όλα τα κακά, που στιγματίζουν την ομάδα μας, χρεώνονται στον κ. Μαρινάκη. Όλα χωρίς καμία εξαίρεση. Πιστώσεις δε και χρεώσεις εκτελούνται αυτομάτως! Ύβρεις και κατάρες κατά του κ. Μαρινάκη έχουν την ίδια αξία που έχουν και τα εγκώμια και οι ύμνοι προς αυτόν: απολύτως, μα απολύτως καμία! Σκέτες κούφιες παρόλες είναι, που έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: λέγονται άνευ λόγου γνώσεως, κυριολεκτικώς στο βρόντο. Το τί κάνει ο κ. Μαρινάκης στον Ολυμπιακό (όπως και στις λοιπές επιχειρήσεις του) το αποφασίζει μόνο αυτός – είτε του το εισηγούνται οι «σύμβουλοί» του είτε δεν ρωτάει κανέναν. Αν έκανε διαφορετικά, δεν θα ήταν αυτός που είναι. Και μόνο «αποτυχημένο» δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις…

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΩΜΑ ΑΠΟ ΩΜΟΤΑΤΑ
Η αγάπη μας, ημών των Γαύρων, για τον Θρύλο είναι δεδομένη: ό,τι λέμε ή κάνουμε ξεκινάει πάντοτε από μια βαθειά αγάπη, είτε ενθουσιώδη είτε πληγωμένη. Αλλά και η αγάπη του κ. Μαρινάκη για την ομάδα μας είναι παλιά, γνωστή και δεδομένη. Όπως ό καθένας από εμάς ξέρει λόγω της αγάπης του τί είναι αυτό που «χρειάζεται» η ομάδα μας, έτσι και ο κ. Μαρινάκης ξέρει το ίδιο. Με μια διαφορά: εμείς ξέρουμε, αλλά δεν αποφασίζουμε ποτέ για τίποτα· εκείνος ξέρει και αποφασίζει για τα πάντα στην ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία του. Εννοείται ότι ο καθένας μπορεί να έχει την προσέγγιση των πραγμάτων που του ταιριάζει. Αυτό δεν συζητείται. Πρέπει, όμως, να την υποτάσσει στην «αντικειμενική πραγματικότητα»· αλλιώς –συγγνώμη που θα το πω– ίπταται ψηλά και, όταν πέσει, θα τσακιστεί.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ
Μιλάω για δικό μου λογαριασμό. Καμιά ήττα –όσο οδυνηρή και αν είναι, ιδίως δε λόγω του «τρόπου», με τον οποίο ήλθε η προχθεσινή από την ΑΕΚ– δεν θα μου μειώσει ούτε στο ελάχιστο την αγάπη για την ερυθρόλευκη φανέλα και τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Μπορεί να μου τη μεγαλώσει κιόλας! Ούτε θα με τυφλώσει και δεν θα βλέπω την «αντικειμενική πραγματικότητα» που ισχύει κατ’ αρχήν για όλες τις ομάδες του κόσμου, ιδίως στην εποχή του «παγκοσμιοποιημένου επαγγελματικού ποδοσφαίρου» και της «απόφασης Μποσμάν». Είμαι οπαδός του Ολυμπιακού από το 1963, από 5 ετών, από τότε που νικήσαμε τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας με 5-3. Δεν προτίθεμαι ούτε ομάδα να αλλάξω ούτε μυαλά – με την ίδια ομάδα και με τα ίδια μυαλά πορεύομαι προς τα 60 μου χρόνια. Βεβαίως και έχω σχηματισμένη γνώμη για το τι συμβαίνει στον Θρύλο. Και για να φαιδρύνουμε λίγο το κλίμα θα πω ότι, αν μου τη ζητήσει ο κ. Μαρινάκης να του την πω, θα του την πω. Θα του την πω ωμά, ωμότατα. Και ολυμπιακά! Χωρίς, πάντως, να τρέφω ελπίδες ότι θα «του την περάσω» ή θα τον «πείσω». Αλλά, μάλλον, δεν θα μου τη ζητήσει. Εννοείται ότι ουδέποτε θα κουραστώ να λέω

ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ!

20.9.17

ΝΤΟΥΣΑΝ ΙΒΚΟΒΙΤΣ: ΕΙΜΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!


ΝΤΟΥΣΑΝ ΙΒΚΟΒΙΤΣ: ΕΙΜΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!
Διαβάστε τη συνέντευξή του εδώ

13.9.17

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ 2-3




ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΣΠΟΡΤΙΝΓΚ ΛΙΣΣΑΒΩΝΑΣ 2-3

Το σκορ δεν λέει την αλήθεια. Απλώς γλυκαίνει μια πολύ βαριά ήττα. Ο Ολυμπιακός χτες ήταν πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Και φάνηκε ήδη από την επίσημη παράταξη των δύο ομάδων στο γήπεδο. Σχεδόν μηδενός εξαιρουμένου οι παίχτες μας ήσαν στον κόσμο τους – και ούτε ένας μέσα στο γήπεδο. Λες και δεν επρόκειτο να παίξουν αυτοί, αλλά κάποιοι άλλοι.
Δεν είμαι τεχνικός – ούτε καν του… πληκτρολογίου. Γι’ αυτό και δεν θα αρχίσω να κάνω αναλύσεις ή να εκτοξεύω το ανάθεμα σε κόσμο και κοσμάκη και να... απολύω το τεχνικό τημ. Χτες πιαστήκαμε πολλαπλώς κορόιδα από μιαν ομάδα που φάνταζε σαν η μικτή Ρεάλ-Μπαρτσελόνα, χωρίς να είναι. Δεν είχαμε προετοιμαστεί τουλάχιστον ψυχολογικά για το ματς. Ήταν σαν να είχαμε κατεβεί σε πικνίκ. Το δε σκορ –για να λέμε την αλήθεια– θα μπορούσε να είναι πολύ μεγάλο. Ευτυχώς μείναμε –ευτυχώς, ευτυχώς– μόνο στα τρία.
Η ομάδα μας είναι αμοντάριστη ακόμα. Μέχρι και χτες, όμως, έρχονταν και έφευγαν ποδοσφαιριστές. Πώς και πότε να προλάβουν να μονταριστούν οι μονάδες σε σύνολο; Ο προπονητής δεν είναι μάγος για να κάνει θαύματα. Τον ρόλο, πάντως, που του είχε ανατεθεί τον έχει φέρει ήδη εις πέρας: την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Δεν το λέω ως ευχή. Το πιστεύω. Θα πάμε καλύτερα. Ακόμα και ως εκδοχή του «χειρότερα δεν γίνεται να πάμε». Χτες αυτό που δείξαμε ήταν ο πάτος. Πιο κάτω από τον πάτο δεν μπορείς να πας.

Εννοείται: ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ!

27.8.17

ΛΑΜΙΑ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-1


ΛΑΜΙΑ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-1

Με γκολ του Κώστα Φορτούνη.

Φάσεις και γκολ εδώ και εδώ

23.8.17

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ




ΡΙΕΚΑ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-1




ΡΙΕΚΑ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-1

Με γκολ του Μάρκο Μάριν ο Θρύλος νίκησε τη Ριέκα και προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Ληγκ.

Φάσεις από τον αγώνα και το γκολ εδώ

22.8.17

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΜΠΑΖΙΝΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΣΤΙΣ 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2013


Ο ΗΛΙΑΣ ΜΠΑΖΙΝΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΛΑ

Στα φύλλα της 1ης και της 3ης Μαρτίου 1997 είχε δημοσιεύσει ο Ηλίας Μπαζίνας στον "ΦΙΛΑΘΛΟ" δύο κείμενα του για το οπλοπωλείο Holland & Holland του Λονδίνου. Στη μνήμη του αναδημοσιεύω τα κείμενα αυτά.






20.8.17

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΛΑΡΙΣΑ 4-1






ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΛΑΡΙΣΑ 4-1

Φάσεις και γκολ εδώ.

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ




ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

Στον Πειραιά μεγάλωσα, μες στο Γιαχνί σοκάκι,
με Αθηναίους μάλωσα μες στου Καραϊσκάκη.
Της φάμπρικας ανάσανα το μαύρο της καπνό
και μπήκα μες στα βάσανα από παιδί μικρό.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Από το Μάρκο άκουσα τα πρώτα μου μεράκια,
από μικρός στη θάλασσα ήπια πολλά φαρμάκια.
Και ένα σπίτι απόχτησα μες στην Αγιά Σοφιά
να σ' έχω σαν αρχόντισσα, αγάπη μου γλυκιά.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.


Στίχοι: Κώστας Βίρβος.
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

13.8.17

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ



ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

Το εξηνταεννιά, στις δεκατρείς Αυγούστου,
έν’  άτι εχίμιξε πάνω απ’ τα χείλη
των άραχλων γκρεμών, στην ύλη ανθύλη
να ενσπείρει, εν Πειραιεί, έτσι, χάριν γούστου.

Στον Χάροντα να σκάσει ντρίμπλα ο νους του
(κι ας την εσμίλευε μαγκιώρα σμίλη)
δεν μπόρεσε· και τράκαρε η καμπύλη
στον άξονα των χι και στους βαθμούς του

που δήλωναν πως εσφυρίχτη η λήξη
της φαντασμαγορίας, των ονείρων,
των ερυθρόλευκων ρυθμών. Πλήν ήδη σ’

απείρων ελιγμών ορμή είχε δείξει
ειρμούς κρυφούς (πριν απ’ τον Κρόιφ) είρων
και δίκαιος και μέγας – ο Αριστείδης.


1.8.17

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ




ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ

Η Ισπανοαμερικανική Ακαδημία Γραμμάτων (Academia Hispanoamericana de Buenas Letras), που εδρεύει στη Μαδρίτη, μού απένειμε το βραβείο "Δάμασο Αλόνσο" ("Dámaso Alonso") για τη συμβολή μου στη διάδοση της ισπανόφωνης λογοτεχνίας και για την εμπέδωση της ισπανοαμερικανικής φιλίας δια μέσου των γραμμάτων.

La Academia Hispanoamericana de Buenas Letras, conjuntamente con la Fundación Andrés Bello, dieron a conocer la nómina de ganadores de los premios "Andrés Bello" y "Dámaso Alonso". El jurado estuvo presidido por don Cayetano María Higueras de Santa Ana, marqués del Valle de Santa Ana (España), e integrado por doña Guadalupe García Romero (México), don Guillermo Borja Fambano (Colombia), don Bernabé María Orozco (Argentina) y doña María de las Mercedes Alarcón y Montoya (España), quienes evaluaron las postulaciones llegadas hasta el 15 de julio pasado.
  Como se informó en su momento, las mesas directivas de ambas instituciones acordaron realizar modificaciones al reglamento de premios, con vigencia a partir de este año. A fin de mantener el acuerdo de incorporar a los acreedores del Premio Andrés Bello como miembros de la Academia Hispanoamericana de Buenas Letras, y a la vez evitar que el número de académicos resultare excesivo, la Fundación decidió otorgar este año y en los venideros un solo premio a una personalidad destacada en el ámbito de la creación literaria, los estudios lingüísticos y filológicos o bien por su contribución a la hermandad de los pueblos hispanohablantes a través de las letras. En este año resultó acreedor el poeta, crítico literario y filólogo español Jaime Siles, quien ocupará el sillón “Juan Ramón Jiménez”. Aunque no está expresamente indicado, se supone que la Fundación adoptará un criterio similar a la modalidad del Premio Cervantes, que se concede un año a una figura española y al siguiente a una hispanoamericana.
  Por su parte, la Academia Hispanoamericana de Buenas Letras instituyó una serie de reconocimientos a personalidades del mundo hispano que hayan sobresalido en los mismos ámbitos antes mencionados, que llevan el nombre de Premios Dámaso Alonso. En esta primera edición resultaron ganadoras las siguientes personas: por su contribución a la difusión de la literatura en lengua española y sus aportes a la hermandad hispanoamericana a través de las letras: Alejandro Guillermo Roemmers (Argentina), Edith Checa (España) y Yorgos Kentrotis (Grecia); por los méritos de sus obras literarias: José Kozer (Cuba / Estados Unidos), Omar Lara (Chile), Piero de Vicari (Argentina), Marialuz Albuja (Ecuador), Jorge Isaías (Argentina) y Hernando Guerra Tovar (Colombia); por su labor en el campo filológico y la crítica y teoría literarias: Claudio Calabrese y Ethel Junco (Argentina / México) y Jesús Moreno Sanz (España).
  El vicepresidente de la Academia, don Guillermo Eduardo Pilía, dejó trascender que la entrega del Premio Andrés Bello al escritor español Jaime Siles se realizará probablemente en el mes de noviembre en la ciudad de Santiago de Chile, en un acto cuya organización fue confiada al académico de ese país don Andrés Morales.