Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

 

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

Για τον ηρωισμό του Ανδρέα Μουράτη διαβάστε εδώ από το RATM.

Αλλά διαβάστε και αυτό για την οικογένεια του Μουράτη.

ΓΟΔΑΣ, ΜΟΥΡΑΤΗΣ, ΔΑΡΙΒΑΣ..

Έχει ιστορικό ενδιαφέρον. Διαβάστε εδώ.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1946

... τον Μουράτη, που εμάχετο με συνεχή αιμορραγία...

ΓΙΓΑΝΤΕΣ

Νίκος Γιούτσος, Ανδρέας Μουράτης, Ηλίας Υφαντής και Ηλίας Ρωσσίδης.

ΓΙΑ ΓΟΥΡΙ - ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΕΡΜΠΥ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ


ΣΩΦΕΡΑΚΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ

Σωφεράκι σε πειρατικό
Κολωνό Ομόνοια Παγκράτι
στην καρδιά τον Ολυμπιακό
στην κορνίζα μέσα τον Μουράτη

Το Λενάκι με το νυχτικό
στη βεράντα κάθε μεσημέρι
καφεδάκι τούρκικο γλυκό
και στο ράδιο Φώτη Πολυμέρη

Τσιγαράκι νούμερο εφτά
πιπεριά στην οδοντογλυφίδα
με το ρήγα κέρδιζα λεφτά
διφραγκάκι-τάλληρο η παρτίδα



Δίσκος: Τα τραγούδια του ήλιου, 1979.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης.

Οι στίχοι περιέχονται στο βιβλίο "Ασπρα κόκκινα κίτρινα μπλε" με τους στίχους του Γιάννη Λογοθέτη, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Παπαϊωάννου.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΘΟΔΩΡΕ!

Χρόνια πολλά στον σύγγαυρο φίλο Θόδωρο Πέππα

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ


ΣΩΦΕΡΑΚΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ

Σωφεράκι σε πειρατικό
Κολωνό Ομόνοια Παγκράτι
στην καρδιά τον Ολυμπιακό
στην κορνίζα μέσα τον Μουράτη

Το Λενάκι με το νυχτικό
στη βεράντα κάθε μεσημέρι
καφεδάκι τούρκικο γλυκό
και στο ράδιο Φώτη Πολυμέρη

Τσιγαράκι νούμερο εφτά
πιπεριά στην οδοντογλυφίδα
με το ρήγα κέρδιζα λεφτά
διφραγκάκι-τάλληρο η παρτίδα


Δίσκος: Τα τραγούδια του ήλιου, 1979.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης.

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ

Αυτό είναι το πρώτο "γιουτιουμπάκι" που ανέβασα!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ


ΣΩΦΕΡΑΚΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ

Σωφεράκι σε πειρατικό
Κολωνό Ομόνοια Παγκράτι
στην καρδιά τον Ολυμπιακό
στην κορνίζα μέσα τον Μουράτη

Το Λενάκι με το νυχτικό
στη βεράντα κάθε μεσημέρι
καφεδάκι τούρκικο γλυκό
και στο ράδιο Φώτη Πολυμέρη

Τσιγαράκι νούμερο εφτά
πιπεριά στην οδοντογλυφίδα
με το ρήγα κέρδιζα λεφτά
διφραγκάκι-τάλληρο η παρτίδα


Δίσκος: Τα τραγούδια του ήλιου, 1979.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης.

Οι στίχοι περιέχονται στο βιβλίο "Ασπρα κόκκινα κίτρινα μπλε" με τους στίχους του Γιάννη Λογοθέτη, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Παπαϊωάννου.

ΠΕΝΤΕ ΣΚΙΤΣΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΥΡΩΝΑ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

ΠΑΜΠΟΥΛΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΓΙΟΥΤΣΟΣ

Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΜΙΣΟΥΡΙ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ, Ολυμπιακός.

ΜΟΥΡΑΤΕΙΟΝ

Λέει ο Βαγγέλης Χέλμης, ο προπονητής του Θρύλου, στον Ανδρέα Μουράτη: «Αντρέα, εσύ πιάνεις το εφτά». Με αναφορά στα νούμερα των φανελλών διδασκόταν τότε, στη δεκαετία του ’50, η τακτική που θα ακολουθούσαν οι ποδοσφαιριστές στον αγώνα, και τούτο μάλιστα γινόταν μέσα στον αγωνιστικό χώρο, την ώρα που είχαν ήδη βγει στο τερραίν οι ομάδες. Ο προπονητής έκοβε την κίνηση στο απέναντι στρατόπεδο και αναλόγως «χρέωνε» ποιοί παίχτες του θα μάρκαραν τους παίχτες της αντίπαλης ομάδας.
Λέει, λοιπόν, ο Χέλμης στον Μουράτη: «Αντρέα, εσύ πιάνεις το εφτά».
Ο παντελώς αγράμματος Ανδρέας γυρνάει τότε προς τον Μπάμπη Κοτρίδη και τού λέει: «Ρε Ψηλέ, για δείξε μάπα», εννοώντας να του δείξει ποιόν αντίπαλο εννοούσε ο προπονητής του.
Προτού προλάβει ο Κοτρίδης να αντιδράσει, ο Χέλμης ρωτάει γεμάτος απορία τον Μουράτη: «Μα ρε Αντρέα, ούτε το νούμερο εφτά δεν ξέρεις να διαβάζεις;!»
Και ο Μουράτης του απαντάει με τη μνημειώδη ατάκα: «Εσύ τώρα τί θες; Να μου μάθετε εδώ γράμματα ή να μου δείχτε ποιόν πρέπει να γαμήσω;!»


Κατά διήγησιν του Ηλία Μπαζίνα.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕΑ ΜΟΥΡΑΤΗ

Αντιγράφω από το γαυροϊστολόγιο http://thrylos-blog.blogspot.com/

Σαν σήμερα 12 Δκεμβρίου πέθανε ο κυρ-Αντρέας ε? Το θυμάμαι, ήμουν Καναδά όταν με πήρε ο πατέρας μου και μου το είπε. Νομίζω ότι έχω ξαναγράψει την ιστορία για τον κυρ-Αντρέα, ο οποίος ήταν γείτονας μου, όταν μεγάλωνα στο Κερατσίνι (για όσους είναι από την περιοχή, ο κυρ Αντρέας έμενε σε μια μονοκατοικία ακριβώς απέναντι από τον Άγιο Παντελεήμονα). Αξέχαστη φιγούρα. Παίζαμε μπάλα στην μικρή πλατεία απεναντι από το σπίτι του κι έβγαινε να μας δει και να μας δώσει συμβουλές. "Η μπάλα δεν παίζεται μόνο με τα πόδια, παίζεται και με το μυαλό". Είχε φάει τον πατέρα μου να με πάει στον Ολυμπιακό μια εποχή (ήμουν 11-12 χρονών τότε). "Παναγιώτη, άσε με να πάω τον μικρό στα τσικό του Ολυμπιακού. Παίζει με το μυαλό αυτός, όπως του έχω πει. θα γίνει μεγάλος παίχτης. Άσε με να τον πάω στον Ολυμπιακό". Ο πατέρας μου γέλαγε: "ρε Αντρέα, άσ' τον να τελειώσει το σχολείο. Μη του φουσκώνεις τα μυαλά. Άσ' τον να παει στο πανεπιστήμιο να προκόψει..." Ο πατέρας μου ποτέ δεν ασχολούνταν με τα αθλητικά. "Κάτσε να διαβάσεις" μου έλεγε. Άσε τη μπάλα, η μπάλα είναι μονο για διασκέδαση". Ο κυρ-Αντρέας δεν το έβαζε κάτω. Με έπιανε όποτε παίζαμε στην πλατεία και μου έλεγε "ρε συ, να μην τα παρατήσεις. Εσύ θα γίνεις ποδοσφαιριστής." Τελικά διαψεύστηκε ο κυρ-Αντρέας. Δεν έγινα ποτέ ποδοσφαιριστής, αλλά δεν έπαψα ποτέ να τον θυμάμαι και πολλές φορές ακόμα και σήμερα, όταν μιλάω με τον πατέρα μου κι η κουβέντα γυρίζει στο ποδοσφαιρο μου λεει "ρε συ, θυμάσαι τον κυρ-Αντρέα που ήθελε να σε πάει στον Ολυμπιακο. Ίσως να έκανα λαθος που δεν τον άφησα να σε παει...". Ίσως δεν θα το μάθουμε ποτέ. Δεν πειράζει, δεν έχω παράπονο απ΄ τη ζωή μου. Άλλωστε πόσοι και πόσοι καλοί πιτσιρικάδες δεν έκαναν ποτέ καριέρα σαν ποδοσφαιριστές όταν μεγάλωσαν. Ακόμα τον θυμάμαι όμως τον κυρ-Αντρέα και βλέπω ζωντανή την εικόνα του μπροστά μου, όποτε κλείνω τα μάτια μου. Τον βλέπω όπως τον θυμάμαι πιτσιρικάς, με τα στραβά πόδια του και το ηλιοκαμμένο πρόσωπο να παίζει μπάλα μαζί μας. "Η μπάλα δεν παίζεται μόνο με τα πόδια, παίζεται και με το μυαλό".
Aυτή ήταν μια γεννιά παιχτών που κερδισαν ελάχιστα από το ποδοσφαιρο οικονομικά. Ο κυρ-Αντρέας αν θυμάμαι καλά είχε βολευτει από τον Ολυμπιακό σε κάποια δημόσια υπηρεσία (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, κατι τέτοιο, δε θυμάμαι καλά τώρα... αλλά θυμάμαι όταν κουβέντιαζαν οι "μεγάλοι" που έλεγε "να είναι καλά ο Ολυμπιακός που με βόλεψε σε αυτή τη θέση) όπου δούλεψε σαν υπάλληλος όταν σταματησε να παίζει ποδόσφαιρο. Καμμιά σχέση με τους εκατομμυριούχους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές του σήμερα. Άλλωστε το γεγονός ότι έζησε όλη του τη ζωή στο Κερατσίνι, στο ίδιο χαμηλό σπιτάκι, δείχνει ότι ο άνθρωπος αυτός, παρότι θρύλος, παρέμεινε ένας από εμάς μέχρι που πέθανε. Πραγματικά, ακόμα τον θυμάμαι να κάθεται έξω από το σπίτι του σε ένα καρεκλάκι και να μας κοιτάζει απέναντι στην πλατεία που παίζαμε μπάλα και να δίνει εντολές λες κι έπαιζε ακόμα στον Ολυμπιακό "με τη μια τη μπάλα ρε", "παίξτε με ψυχή" "γερά, μη φοβάστε κανέναν", κι έβγαινε η κόρη του αν θυμάμαι καλά και του έβαζε χέρι "ρε πατέρα, άσε τα παιδιά να παίξουν μη τα ζαλίζεις". Αλλά αυτός εκεί, είχε μεράκι με το ποδόσφαιρο. Ο κυρ-Αντρέας έζησε και πέθανε σαν ένας από εμας. Γι' αυτό και λατρεύτηκε σαν θρύλος, όπως ακριβώς του αξίζει. Νά 'σαι καλά για τις αναμνήσεις κυρ-Αντρέα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΓΑΥΡΟΣ

Ε, Ε ΩΣ ΓΑΥΡΟΣ, ΩΣ ΦΟΒΕΡΟΣ ΕΙΣΙΔΕΙΝ,
ΓΙΓΑΝΤΙ ΓΗΓΕΝΕΤΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΟΣ,
ΑΣΤΕΡΩΠΟΣ ΩΣΠΕΡ ΕΝ
ΓΡΑΦΑΙΣΙΝ, ΟΥΧΙ ΠΡΟΣΦΟΡΟΣ
ΑΜΕΡΙΩ ΓΕΝΝΑ

Ευριπίδου, Φοίνισσαι, στ. 127-130.

Πόσο περήφανος και άγριος φαντάζει,
σαν γίγαντας, φύτρα της γης, σε ζωγραφιά·
με πλάσμα ανθρώπινο δεν μοιάζει!

Μετάφραση του Νίκου Χ. Χουρμουζιάδη.

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΟΥΡΑΤΗ

ΣΩΦΕΡΑΚΙ ΣΕ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ

Σωφεράκι σε πειρατικό
Κολωνό Ομόνοια Παγκράτι
στην καρδιά τον Ολυμπιακό
στην κορνίζα μέσα τον Μουράτη

Το Λενάκι με το νυχτικό
στη βεράντα κάθε μεσημέρι
καφεδάκι τούρκικο γλυκό
και στο ράδιο Φώτη Πολυμέρη

Τσιγαράκι νούμερο εφτά
πιπεριά στην οδοντογλυφίδα
με το ρήγα κέρδιζα λεφτά
διφραγκάκι-τάλληρο η παρτίδα



Δίσκος: Τα τραγούδια του ήλιου, 1979.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Τραγούδι: Μιχάλης Βιολάρης.

Οι στίχοι περιέχονται στο βιβλίο "Ασπρα κόκκινα κίτρινα μπλε" με τους στίχους του Γιάννη Λογοθέτη, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Παπαϊωάννου.


ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΗ ΠΟΛΥΜΕΡΗ



Σημειώνεται ότι και ο μεγάλος τραγουδιστής Φώτης Πολυμέρης υπήρξε φανατικός οπαδός του Ολυμπιακού. Ο Φώτης Πολυμέρης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1920, κατάγεται από τα Κουβαλάτα της Κεφαλονιάς και το πραγματικό του όμονα είναι Φώτης Παλημέρης. Η ενασχόλησή του με τη μουσική υπήρξε πολυεπίπεδη: στην προπολεμική Αθήνα ήταν ήδη φημισμένος τραγουδιστής του ελαφρού τραγουδιού, ενώ έγραψε μουσική και στίχους για 100 τουλάχιστον τραγούδια. Πρωτοτραγούδησε σε δίσκο το 1935. Με το ψευδώνυμο Π. Φώτης τραγούδησε λαϊκά τραγούδια μετά τον πόλεμο. Ο Πολυμέρης συνεργάστηκε με τα διασημότερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού: με τον Αττίκ, τον Γιάννη Βέλα και τον Νίκο Γούναρη που επέδρασαν έντονα στην μετέπειτα πορεία του, αλλά και με τον Βαμβακάρη, τον Παπαϊωάννου, τον Παγιουμτζή, τον Τσιτσάνη, τον Χιώτη. Συνεργάστηκε επίσης με τη Ρένα Βλαχοπούλου, τη Μάγια Μελάγια κι αργότερα με τη Μελίνα Μερκούρη, τον Τάσο Λειβαδίτη, τον Γιάννη Ρίτσο και τον Κώστα Βάρναλη. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και για αρκετά χρόνια έζησε στην Αμερική. Ζει στο Παγκράτι και έχει δύο κόρες, τη Φανή και τη Μαρία.
Το 2004 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγκυρα η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Φώτης Πολυμέρης, Των Αναμνήσεων η Λιτανεία», μέσα από τις σελίδες του οποίου, ο αναγνώστης παρακολουθεί την πορεία ενός καλλιτέχνη που πρωταγωνίστησε πολλές δεκαετίες στον χώρο του, αλλά διαβάζει και για το πανόραμα μεγάλου μέρους της ελληνικής μουσικής του 20ου αιώνα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ

ΟΔΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΜΟΥΡΑΤΗ...

... ο δρόμος του Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς.