ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Σαν σήμερα πριν από τέσσερα χρόνο έφυγε από τη ζωή ο Ντάγκλας, το πιο καλόκαρδο και το πιο συντροφικό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Και σαν γνήσιος ναπολιτάνος που ήταν "μιλούσε" μόνο ιταλικά του Νότου και επέβαλλε πάντοτε το καθεστώς του νόμου του μόνο με το βλέμμα του. Συνελόντι ειπείν ο Ντάγκλας μάς άλλαξε τη ζωή! Επανειλημμένα έδωσε μάχες με τον θάνατο, και τον νικούσε μέχρι την τελευταία φορά... Γι' αυτό και όταν έφυγε, τον συνόδευσε η μουσική του Μπετόβεν με τον 'Υμνο στη Χαρά. Το ποίημα που ακολουθεί του το είχε αφιερώσει ο Γιώργος Κασιμάτης – Δρυμωνιάτης, όταν τονξ γνώρισε.

ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Γεια σου ρε Ντάγκλας όμορφε
και τυχερέ συνάμα
πώχεις το Γιώργο Κεντρωτή
δούλο κι αφέντη άμα.

Κοντά τ' εκτός 'πό κόκαλα,
παΐδια, φιλετάκια,
απολαμβάνεις, τυχερέ,
ποίματα και γκολάκια.

Καλά να είσαι, κούκλαρε,
να αυτοκρατορεύεις,
δίπλα στο Γιώργο ν' ευτυχείς,
'πό τεμπελιά να ρεύεις.

Κάθου 'κειδά και χόρταινε,
άκου και μη βαβλίζεις,
γλέντα τα γράμματα και συ,
μάθε να συλλαβίζεις.

Κι όπως κοντά του κάθεσαι
τις ώρες που συγγράφει,
τεμπελοσιγοντάριζε
της ποίησης τα πάθη

κι έχε το νου σου μη γδαρθεί
από του νου τ' αγκάθια,
απ' της ψυχής τα ζούμπερα
κι απ' της ζωής τα πάθια.

Κι αν τύχει κι ο Ολυμπιακός
μία στις τόσ', αν χάσει,
τότε κουράγιο δίνε του,
τ' αφέντη σου, μη σκάσει.

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο έφυγε από τη ζωή ο Ντάγκλας, το πιο καλόκαρδο και το πιο συντροφικό πλάσμα που έχω γνωρίσει. Και σαν γνήσιος ναπολιτάνος που ήταν "μιλούσε" μόνο ιταλικά του Νότου και επέβαλλε πάντοτε το καθεστώς του νόμου του μόνο με το βλέμμα του. Συνελόντι ειπείν ο Ντάγκλας μάς άλλαξε τη ζωή! Επανειλημμένα έδωσε μάχες με τον θάνατο, και τον νικούσε μέχρι την τελευταία φορά... Γι' αυτό και όταν έφυγε, τον συνόδευσε η μουσική του Μπετόβεν με τον 'Υμνο στη Χαρά στην παρακάτω εκτέλεση:

ΒΙΚΟ, ΒΙΚΟ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;

Ο σκύλος μου ο Ντάγκλας είναι ναπολιτάνος, συμπατριώτης του μέγιστου φιλόσοφου και ιστορικού Giambattista Vico. Και βεβαίως έχει διαβάσει, μελετήσει και ξέρει απέξω και ανακατωτά το κορυφαίο έργο του, τη Scienza Nuova.

Φαίνεται, άλλωστε, και στη φωτογραφία - το κατέχει το αντικείμενο, και δη σε πολλές γλώσσες! Με βοήθησε μάλιστα να το μεταφράσω στα ελληνικά. Το βιβλίο, που εκδόθηκε το 1744 στη Νάπολη και αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νεωτερικής ιστορικής και φιλοσοφικής σκέψης, μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον γράφοντα, πρόκειται δε για την πρώτη μετάφραση του έργου αυτού στη γλώσσα μας. Αν όμως δεν ήταν ο Ντάγκλας να μου εξηγεί τις λεπτές αποχρώσεις των σημασιών και να με βοηθάει να εισδύω στα μυστικά του Ρωμαϊκού Δικαίου, η μετάφραση δεν θα είχε τελειωθεί. Γι'' αυτό και η ειδική αναφορά.

Γιατί τα λέω αυτά; Επειδή εμείς οι ολυμπιακοί είμαστε "επιστήμονες"; Ναί, αλλά και όχι!
Τα λέω για να σκάνε από τον φθόνο τους και το κακό τους καμμιά εικοσαριά ασχολούμενοι χρόνια με τον Βίκο χωρίς να έχουν καταφέρει τίποτα, ημεδαποί και αλλοδαποί: ανάμεσά τους ο συμπατριώτης μας Θόδωρος Ανατάσας-Γκατσάγγελος, ο γάλλος Émile Masanthrope, η μεξικάνα Dolores Ochoa-Reyes, το αμερικανάκι ο Joe Garbage, ο ελβετός Anton Bucheli, ο ισραηλινός Γιτζάκ Σπίνενμπεργκ και ο -μάλλον σουηδικής καταγωγής- Ούλαφ Μάζινσον!

Φάτε τη σκόνη μου, νούληδες! 
Eat my dust, zeros! 
Ή, όπως θα το εγαύγιζε ο Ντάγκλας:
Mangiate la mia polvere, fanulloni!
 
Το φθινόπωρο θα σας έλθει στο κεφάλι ένας τόμος 1200 σελίδων που θα επιγράφεται: Η ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ. Έτσι μεταφράζεται στα ελληνικά ο τίτλος La scienza nuova. Από τις Εκδόσεις Γκούτενμπεργκ!

ΒΙΚΟ, ΒΙΚΟ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ;
ΝΑΙ! ΚΑΙ ΒΑΖΩ ΤΙΣ ΜΠΟΤΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΑΣ ΚΥΝΗΓΩ!

Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ ΜΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ...

Και βέβαια ο Ντάγκλας ως γνήσιος ναπολιτάνος διαβάζει Τζαμπαττίστα Βίκο, όταν δεν τον απασχολεί από το διάβασμα η κυρία του!

ΤΟ ΚΕΜΠΑΠΑΚΙ ΤΟΥ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

Και τούτη την Κυριακή κονόμησε -το και επιδεικνυόμενο- κεμπαπάκι από τη Γωνιά της Γεύσης ο κυρ-Ντάγκλας.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΤΑΓΚΛΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ - ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ


ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΓΑΛΕΙΟΤΗΤΑ

Γεια σου ρε Ντάγκλας όμορφε
και τυχερέ συνάμα
πώχεις το Γιώργο Κεντρωτή
δούλο κι αφέντη άμα.

Κοντά τ' εκτός 'πό κόκαλα,
παΐδια, φιλετάκια,
απολαμβάνεις, τυχερέ,
ποίματα και γκολάκια.

Καλά να είσαι, κούκλαρε,
να αυτοκρατορεύεις,
δίπλα στο Γιώργο ν' ευτυχείς,
'πό τεμπελιά να ρεύεις.

Κάθου 'κειδά και χόρταινε,
άκου και μη βαβλίζεις,
γλέντα τα γράμματα και συ,
μάθε να συλλαβίζεις.

Κι όπως κοντά του κάθεσαι
τις ώρες που συγγράφει,
τεμπελοσιγοντάριζε
της ποίησης τα πάθη

κι έχε το νου σου μη γδαρθεί
από του νου τ' αγκάθια,
απ' της ψυχής τα ζούμπερα
κι απ' της ζωής τα πάθια.

Κι αν τύχει κι ο Ολυμπιακός
μία στις τόσ', αν χάσει,
τότε κουράγιο δίνε του,
τ' αφέντη σου, μη σκάσει.



Ευχαριστώ πολύ, σύγγαυρε.

Ο ΣΚΥΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΝΤΑΓΚΛΑΣ