ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2002

ΑΕΚ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 2-3

Με γκολ των Αλέκου Αλεξανδρή, Ζιοβάννι και Πρέντραγκ Τζώρτζεβιτς.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2008

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ 1-0

Με γκολ του Πρέντραγκ Τζώρτζεβιτς στο 28΄.

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 2002

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΛΕΒΕΡΚΟΥΖΕΝ 6-2
Η μεγάλη βραδιά του Πρέντραγκ Τζώρτζεβιτς!

Άντε, και το βράδυ με τη Σάλκε τα ίδια!

ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΠΡΕΝΤΡΑΓΚ ΤΖΩΡΤΖΕΒΙΤΣ - ΜΕΓΙΣΤΗ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ΜΟΡΦΗ, ΠΑΝΑΞΙΟΣ ΤΗΣ ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗΣ ΦΑΝΕΛΛΑΣ

Αντιγράφω από το gavros.gr και προσυπογράφω:

Κλαίνε οι άνδρες; Αυτοί κι αν κλαίνε… Όταν χάνουν κάτι το μοναδικό ή όταν κερδίζουν κάτι μοναδικό… Έτσι είναι οι άνδρες… Κάποιες φορές λυγίζουν… Ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς έχει κερδίσει τίτλους και τίτλους… Ε, αυτός ο τελευταίος ήταν και ο πιο σημαντικός. Γιατί ήλθε με τον τρόπο που ήλθε, γιατί ήταν ουσιαστικά το τελευταίο ποδοσφαιρικό βράδυ του αρχηγού, γιατί ο "Τζόλε" κατάφερε όσο έπαιξε να κάνει τη διαφορά για τον Ολυμπιακό… Όπως άλλωστε έκανε πάντα… Όλα αυτά τα χρόνια που ο μεγάλος αρχηγός συνέδεσε το όνομά του με την αυτοκρατορία του Ολυμπιακού…

Όταν φτάνεις στο τέλος, όταν κορυφώνεις το συναίσθημα αλλά και το επίτευγμα, όταν ένας τέτοιος τελικός τελειώνει και στο φινάλε της καριέρας σου ζεις ό,τι πιο έντονο και συγκλονιστικό σου έχει συμβεί, τότε ακόμη και το δάκρυ είναι ανθρώπινο… Είναι ανδρικό… Ο Τζόλε σήκωσε το κύπελλο και την ώρα της άρσης του καλύτερου βάρους της ζωής του, δάκρυσε! Στο ΟΑΚΑ η ιαχή "Τζόλε, Τζόλε, σήκωσέ το Τζόλε" δονούσε την ατμόσφαιρα και ο Τζόλε το σήκωσε… Και την ίδια στιγμή δάκρυσε… Ένιωσε τα γόνατά του να λυγίζουν… Δάκρυσε κι αμέσως έδωσε την κούπα στον Αντώνη… Για να μην τον δούν; Για να μην ξεσπάσει σε κλάματα; Γιατί έτσι θεώρησε ότι απένειμε δικαιοσύνη; Μπορεί για κάποιον από αυτούς τους λόγους ή και για όλους μαζί… Ήταν το τελευταίο κύπελλο που σήκωσε ο αρχηγός και θα το θυμάται σε όλη του τη ζωή. Όπως θα θυμάται κι αυτό το δάκρυ στις 2 του Μάη του 2009… Κι εμείς θα τον θυμόμαστε για πάντα ως τον τελευταίο πραγματικά μεγάλο του ελληνικού ποδοσφαίρου… Ήταν ο τελευταίος και ο καλύτερος… Ο μεγαλύτερος… Ο μακροβιότερος… Ο ποδοσφαιριστής με τη μεγαλύτερη διάρκεια στην κορυφή του ελληνικού ποδοσφαίρου… Αποθεώστε τον… Από την Κυριακή δε θα είναι πια εν ενεργεία ποδοσφαιριστής…

Θα είναι όμως ο κορυφαίος που φόρεσε ποτέ την "ερυθρόλευκη" φανέλα… Γιατί σημασία δεν έχει μόνο το ταλέντο ή η εξέχουσα τεχνική… Πιο μεγάλη σημασία έχει η διάρκεια… Κι ο Τζόλε διήρκησε όσο τα κατορθώματα της αυτοκρατορίας… Γι' αυτό και είναι απίστευτα δύσκολο να αντικατασταθεί όχι μόνο από τον Λέτο αλλά από τον οποιονδήποτε όσο ακριβά κι αν κοστίζει… Την αξία του Τζόλε την ξέρουμε… Θα την εκτιμήσουμε όμως σε όλο της το εύρος μόνο όταν μας λείψει… Από αύριο δηλαδή…

ΠΡΕΝΤΡΑΓΚ ΤΖΟΡΤΖΕΒΙΤΣ

Το πανθομολογούμενο «όλα τα ωραία έχουν τέλος» μπορεί να επιβεβαιώνεται άλλη μία φορά με την αποχώρηση του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς από τη δράση, καταργείται ωστόσο στην ουσία, διότι η «ωραία» σχέση του Τζόλε με τον Θρύλο δεν θα λάβει τέλος ποτέ, όπως δεν έλαβε ποτέ τέλος η σχέση του Ολυμπιακού με τους Ανδριανόπουλους, με τον Βάζο, με τον Μουράτη, με τον Σιδέρη, με τον Υβ, με … με … Σε τέτοιους γίγαντες δίπλα στέκεται ισότιμα ο Τζόρτζεβιτς στο πάνθεο της ερυθρόλευκης ιστορίας. Και είναι τιμή του που διετέλεσε αρχηγός του Ολυμπιακού Συνδέσμου Φιλάθλων Πειραιώς, όπως είναι και όλων των ολυμπιακών οπαδών τιμή που είχαν τέτοιο και τόσο μεγάλο αρχηγό!
Δεν είναι σχήμα λόγου. Ο Τζόλε υπήρξε γεννημένος αρχηγός, και το αποδείκνυε κάθε στιγμή μέσα στους στίβους και έξω από αυτούς. Αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στην ομάδα, σε βαθμό τέτοιο, ώστε να είναι ο ίδιος όντως η ομάδα. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά για τα κατορθώματά του – άλλωστε είναι ακόμη νωπές οι μνήμες και ζέουσες οι εντυπώσεις. Η μεγαλοσύνη του ανδρός υπερβαίνει και αυτό τούτο το σημαντικότατο γεγονός ότι είναι ο μέγας ρέκορντμαν τίτλων στην Ελλάδα. Το μεγαλείο του έγκειται στο ότι με το αγωνιστικό παράδειγμά του, με το ανεπίληπτο ήθος του και με τα έργα του μέσα στους αγωνιστικούς χώρους ενέπνευσε χιλιάδες μικρά παιδιά να γίνουν «γαυράκια». Κατ’ εμέ μεγαλύτερη προσφορά στον Ολυμπιακό δεν μπορεί να νοηθεί.
Κάποια στιγμή –μία και μόνη– τον αδικήσαμε τον Τζόλε… Τα έχει, όμως, αυτά τα ανάποδα και τα αναπάντεχα ο «έρωτας». Ο Τζόλε μάς έχει συγχωρήσει, γιατί ξέρει τι ακριβώς είναι αυτός για όλους εμάς τους οπαδούς του Θρύλου: είναι σέμνωμα και αγλάισμα και εγκαλλώπισμα της ιστορίας μας. Είναι από χρόνια ήδη θρύλος και δημιουργός θρυλικής ιστορίας. Η σπορά του έχει ριζώσει βαθιά στου Καραϊσκάκη και οι πλούσιοι καρποί της θα βγαίνουν πάντα και θα γλυκαίνουν όλους όσοι αγαπούν την ευπρέπεια του ερυθρόλευκου οίκου. Ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς είναι –δίχως υπερβολή– ΓΙΓΑΣ! Αλλά είναι και γίγας ευνοημένος από τη μοίρα, διότι μετά τη φανέλα του Ολυμπιακού δεν φόρεσε άλλη φανέλα! Την δε ερυθρόλευκη ριγωτή με τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο στο μέρος της καρδιάς –βαριά από τον ιδρώτα και το αίμα όσων την ετίμησαν παλιά– την έκανε ακόμη βαρύτερη ΑΥΤΟΣ με τις αγωνιστικές παρακαταθήκες του.
«Σ’ ευχαριστούμε, Τζόλε» είναι το λιγότερο, αλλά και το αγνότερο που μπορούμε να σου πούμε, όλοι εμείς που βιώνουμε επί 13 συναπτά έτη την υψηλή χαρά που απλόχερα και εκ περιουσίας μάς έχεις χαρίσει.