Μη βγει κανείς και αραδιάσει δικαιολογίες του στύλ "ήταν φιλικός αγώνας" ή "η ομάδα έπαιζε με ελλείψεις". Θα είναι η τέλεια στρουθοκάμηλος! Ο Πρόεδρος του Ολυμπιακού απαλλάχτηκε από τον προβληματικό (πλην υπαρκτό προπονητή) Ερνέστο Βαλβέρδε (και από το ακριβό συμβόλαιό του, βεβαίως), και προσέλαβε τον υπερπροβληματικό (και ανύπαρκτον ως προπονητή) Τιμούρ Κετσπάγια κυριολεκτικώς για ένα ξεροκόμματο. Τα αποτελέσματα είναι ορατά ήδη από καιρό... Το κράξιμο έχει ήδη πέσει στου Καραϊσκάκη, στον αγώνα με τον Σερίφη της Τυράσπολης. Με λίγα λόγια, γιατί τα πολλά είναι φτώχεια. Στα αποδυτήρια έχει μπεί ένα βόιδι που μουγκανίζει, κι έχει καταφέρει να πλακωθεί σχεδόν με τους πάντες λόγω της άθλιας συμπεριφοράς του. Λέγεται μάλιστα μετ' επιτάσεως ότι έχουν πέσει και μπουνιές - και για να λέγεται... Τις προπονήσεις έχει αναλάβει ένας ασχετότατος που δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα από προπονητική μαζί με ένα τημ πανασχέτων γυμναστών, που έχει αφήσει αγύμναστους όλους τους ποδοσφαιριστές. Στον αγωνιστικό χώρο κοουτσάρει ένα άτομο που κοιτάει πώς θα εκβιάσει την τύχη μήπως και το ξεροκόμματό του γίνει φρατζολάκι. Μέχρι στιγμής τού έχουν κάτσει κάτι αποτελεσματάκια με αντίπαλους κάτι ανυπόληπτα σωματεία (εντός και εκτός επικρατείας). Όμως τα παλούκια έρχονται τώρα. Ο Πρόεδρος παρέδωσε την ομάδα σε κάποιον ανειδήμονα (το λέω κομψά τώρα), που η μόνη του εμπειρία είναι τα ντέρμπυ με τον Εθνικό Άχνας και με τον Αραδίππου. Ναί, και η περσυνή μας ξεφτίλα... Όμως τα πράγματα αυτά δεν είναι σοβαρά. Τα πράγματα αυτά δεν είναι ολυμπιακά. Και οι καιροί ου μενετοί, σύγγαυροι. Ο Πρόεδρος καλά θα κάνει, λοιπόν, να απαλλαγεί από τα "λάθη" του. Και δεν είναι και λίγα τον τελευταίο καιρό. Ο κόσμος του Ολυμπιακού στάθηκε πάντοτε δίπλα του, ακράδαντος συμπαραστάτης, εκτιμώντας ότι έσωσε τον Ολυμπιακό Σύνδεσσμο Φιλάθλων Πειραιώς από τον βαζελοκινούμενο "σαλιαρελισμό" και ότι παλεύει για την ευημερία του. Τον στηρίξαμε στα πολύ δύσκολα χρόνια, αλλά και στα χοντρά ζόρια των τελευταίων χρόνων. Ο κόσμος του Ολυμπιακού, όμως, δεν ανέχεται τους εξευτελισμούς. Μην του μαυρίζουν την καρδιά - δεν του αξίζει τέτοια αισχρή συμπεριφορά. Αν ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν βλέπει αυτό που βλέπει και ο πιο αφελής γαύρος, τότε πλέον τα κόζα έχουν αλλάξει επικίνδυνα εις βάρος μας.
Αφού σήμερα δεν έχουμε "Πρωτάθλημα" και το άλλο Σαββοατοκύριακο θα λείπουμε από το Καραϊσκάκη για (ερυθρόλευκους) γάμους (παραλίγο να γράψω "πουρνάρια) ανά την επικράτεια, είπαμε να το κάψουμε χτες στου Θόδωρου. Πεππαίοι, Σωτρίνηδες και Κεντρωτήδες. Μετά το φαγητό ακολούθησε παράδοση ουισκολογίας από τον Θόδωρο. Όπως φαίνεται και από τη διάταξη των φιαλών, το σύστημα ήταν 4-3-3. Πάντα τέτοια!
Σκαραμαγκάς και Πειραιάς Μοσχάτο Ελευσίνα γεμάτο εργοστάσια και μια ζωή ρουτίνα Στη Σαλαμίνα κάποτε που έκανα εργάτης εκεί με βρήκε το κακό και τριγυρνώ σακάτης
Αχ και τι άλλο έχω να σου πω κι αν με καταλάβεις φίλε εγώ θα σ' αγαπώ.
Τα νιάτα χαραμίζονται μες στα μηχανουργεία με τα γυμνά καλώδια και με την υγρασία Περνούν τα χρόνια χάνονται δεν βγαίνει σε καλό μας κι από την καταπίεση σκουριάζει το μυαλό μας
Αχ και τι άλλο έχω να σου πω κι αν με καταλάβεις φίλε εγώ θα σ' αγαπώ.
Και θά 'ρθει κάποιο πρωινό που δεν το περιμένεις που θα σου πούνε "σχόλασες" και σπίτι σου πηγαίνεις Τα λέω και πικραίνομαι η πιο πικρή αλήθεια πως πάντα μας σερβίρουνε τα ίδια παραμύθια
Αχ και τι άλλο έχω να σου πω κι αν με καταλάβεις φίλε εγώ θα σ' αγαπώ.
Στίχοι: Μαρκόπουλος Γιάννης. Μουσική: Μαρκόπουλος Γιάννης. Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου.
Elle avait des bagues à chaque doigt, Des tas de bracelets autour des poignets, Et puis elle chantait avec une voix Qui, sitot, m'enjola.
Elle avait des yeux, des yeux d'opale, Qui me fascinaient, qui me fascinaient. Y avait l'ovale de son visage pâle De femme fatale qui m'fut fatale [2x].
On s'est connus, on s'est reconnus, On s'est perdus de vue, on s'est r'perdus d'vue On s'est retrouvés, on s'est réchauffés, Puis on s'est séparés.
Chacun pour soi est reparti. Dans l'tourbillon de la vie Je l'ai revue un soir, hàie, hàie, hàie Ça fait déjà un fameux bail [2x].
Au son des banjos je l'ai reconnue. Ce curieux sourire qui m'avait tant plu. Sa voix si fatale, son beau visage pâle M'émurent plus que jamais.
Je me suis soûlé en l'écoutant. L'alcool fait oublier le temps. Je me suis réveillé en sentant Des baisers sur mon front brûlant [2x].
On s'est connus, on s'est reconnus. On s'est perdus de vue, on s'est r'perdus de vue On s'est retrouvés, on s'est séparés. Dans le tourbillon de la vie.
On a continué à toumer Tous les deux enlacés Tous les deux enlacés. Puis on s'est réchauffés.
Chacun pour soi est reparti. Dans l'tourbillon de la vie. Je l'ai revue un soir ah là là Elle est retombée dans mes bras.
Quand on s'est connus, Quand on s'est reconnus, Pourquoi se perdre de vue, Se reperdre de vue ?
Quand on s'est retrouvés, Quand on s'est réchauffés, Pourquoi se séparer ?
Alors tous deux on est repartis Dans le tourbillon de la vie On à continué à tourner Tous les deux enlacés Tous les deux enlacés.
Είναι βέβαιο ότι το "ΦΩΣ" γράφει όνομα μέσα; Και γιατί δεν το γράφει και απ' έξω; Είπαμε να μας δουλεύετε, ρε παιδιά (του "Πρωταθλητού" συμπεριλαμβανομένου) αλλά όχι κι έτσι. Το ευρουδάκι έχει ακόμα κάποια αξία. Αυτά θυμίζουν δημοσιογραφία του 1977 και πίσω.
Είναι όντως για να τους πλακώσεις στις ΜΟΥΝιές, τους ΦΕΓΓΑΡΟχτυπημένους!
Σε είδαμε, ρε Καραγκούνη, και στην Ιταλία και στην Πορτογαλία πόσους τίτλους πήρες ΜΕΣΑ στο γήπεδο... Και δεν έπαιζες ούτε στη Σαλερνιτάνα ούτε στην Αμαδόρα. Στην Ίντερ και στη Μπενφίκα έπαιζες - νούμερο, αι νούμερο. Και δεν ξεχάσαμε που παρακάλαγες γονατιστός πριν δυό χρόνια να ρθείς στου Καραϊσκάκη - αλλά ευτυχώς...
Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε στο εξής θα παίζουμε σ' αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα
Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες
Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος
Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε και τώρα εισπράττουμε απ' την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα
Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος. Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης. Δίσκος: Συγγνώμη για την άμυνα (1992).