ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Το "ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑNΦΙΛΝΤ" είναι ότι η Λίβερπουλ είχε ρίξει στον Βάζελο μόνο τέσσερα!...

ΜΕ ΤΗ ΓΡΑΦΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΝΝΑΚΙ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ

η μέρα που ο Γιωργάκης ξανάγινε ΠΑΣΟΚ

Στις ΗΠΑ το χρέος έχει φθάσει τα 14,3 δισ. δολάρια. Για να συνεχίζει να δανείζεται η κυβέρνηση Ομπάμα (καθώς και η επόμενη κυβέρνηση) χρειάζεται νέα νομοθετική ρύθμιση.

Η οποία θα αναθεωρηθεί κι αυτή με τη σειρά της στο μέλλον -το όποιο μέλλον. Πάντως το εγγύς. Διότι με τέτοιο ροκάνισμα ο πλανήτης δεν θα είναι νεκρός μεσομακροπρόθεσμα, αλλά πολύ νωρίτερα. Τόσον

όσον η κοντόθωρη πολιτική των αρπακτικών που δεν βλέπουν πέρα απ' τη μύτη τους...



Ηταν ένας πολύ ωραίος ανασχηματισμός -περάσαμε όλοι πολύ ωραία στο σπίτι (πλην της θείας Φωτούλας που έχει πάει πλατεία)...

...επιτέλους επέστρεψε το όλον ΠΑΣΟΚ

και τώρα δεν θα χρειάζονται οι 180 βουλευτές που ζητούσε ο κ. Βενιζέλος προκειμένου να ψηφισθεί το Μεσοπρόθεσμο, θα αρκέσουν οι 150 συν ένας -ω της συνέπειας

του πολιτικού ήθους

και της προσωπικής αξιοπρέπειας.

Οπως πάντα. Το θέμα με την υπερψήφιση ή την καταψήφιση ενός νόμου, μάλιστα συνθήκης δεν έχει να κάνει με τα συμφέροντα της πατρίδας,

αλλά με τους εσωκομματικούς συσχετισμούς.

Ω του πατριωτισμού,

ω της εθνικής συνείδησης

διότι με την ταξική τοιαύτη δεν έχουμε πρόβλημα. Παρ' ολίγον στο Υπουργείο Εργασίας να βάλει ο Παπανδρέου Υπουργό τους 798.000 ανέργους, αλλά

δεν θα ήταν «μικρό κι ευέλικτο» το σχήμα! κι ούτω πως πρυτάνευσαν ωριμότερες σκέψεις,

όπως αυτή για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την αναβάθμιση Κουκουλόπουλου -τι Κίρκη η κουφάλα η εξουσία! σε χτυπάει με το μαγικό ραβδάκι της κι από διαφωνούντα σε μεταμορφώνει σε συμφωνούντα

πάντα άνθρωποι αρχών

πάντα άνθρωποι για όλες τις εποχές!

...................................

Οχι! ήταν ένας πολύ ωραίος ανασχηματισμός, κάναμε ρεφενέ να παραγγείλουμε πίτσες (μετά πρυτάνευσαν πάλι ωριμότερες σκέψεις, φυλάξαμε τα λεφτά για ακόμα πιο εύθυμες ώρες) -άλλωστε

πρωί ακόμα, οι δημοσιογράφοι στις οθόνες μας σαν τα πουλάκια καθισμένα στα σύρματα μετέδιδαν, σχολίαζαν, μια συνάδελφος, ω της θλίψεως, θρηνούσε για την υποβάθμιση Ραγκούση, πλην όμως

η αφεντιά μου είναι πολύ ευχαριστημένη με τη μετάθεση Παπακωνσταντίνου, τον έστειλε εκεί το ανδρείκελο της Τρόικας να συνεχίσει τη βρώμικη δουλειά

και να εκχωρεί φαστ τρακ ό,τι απέφευγε να ξεπουλήσει η απρόθυμη κυρία Μπιρμπίλη.




Αλλά απ' όλα σε αυτόν τον ανασχηματισμό μου άρεσε πιο πολύ το Χρέος!

Ηδη από την προ-προτεραία όταν ακόμα ο Γιωργάκης ομιλούσε σε αυτήν την κοινοβουλευτική ομάδα από νήσσες (με την οικολογική έννοια), μωρές παρθένες, μετανοούσες Μαγδαληνές, πραιτοριανούς και πρασινοφρουρούς, έταζε

στον λαό και το έθνος

ένα νέο Χρέος! Χρέος Μαμούθ! Από νέο δάνειο Μαμούθ.

Ο Θεός βοηθός! Οταν ανέλαβε ο Γιωργάκης η χώρα χρειαζόταν 20 δισ. για τα τρέχοντα (ας το πούμε κάπως σχηματικά) όπως πολλές άλλες, αν όχι όλες οι αναπτυγμένες χώρες. Ο Παπανδρέου τίναξε τα σπρεντ στον αέρα, συνωμότησε με την «κυβέρνηση» (έτσι αποκαλούν στις ΗΠΑ την Γκόλντμαν Σακς), πήρε... 110 δισ. με το Μνημόνιο, μας έκατσε τους γκαουλάιτερ της Τρόικας στον σβέρκο,

έφθασε με τη μία το χρέος στα 360 δισ., συνεχίζει ακάθεκτος με το Μεσοπρόθεσμο, ενώ

στο μεταξύ, δύο χρόνια τώρα, τσιμπολογάει δάνεια απ' όπου μπορεί -1,5 δισ. από δω, 1,8 δισ. από κει, 3,5 δισ. από παρακεί,

πάθος με τα χρέη έχει αυτό το παιδί;

Σε λίγα χρόνια το χρέος θα φθάσει τα 500 δισ., δεν θα πληρώνεται

κι αυτός -ο Παπανδρέου- μάς υπόσχεται

ότι θα μας εξασφαλίσει και νέο δάνειο, δάνειο Μαμούθ!

Τα μαμούθ εξαφανίσθηκαν, τα δάνεια (και τα χρέη) μαμούθ, θα μας εξαφανίσουν...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. 18.VI.2011 stathis@enet.gr

ΒΛΑΠΤΟΥΝ Κ' ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ

Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ


ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΖΑΝ

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια
όλα τα χρήματά μου τάφαγε:
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).
Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.
Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

ΜΕ ΤΟ ΠΕΝΝΑΚΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΑΪΤΖΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΕΡΣΕΔΕΣ ΣΙΜΟΝΕ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η MERCEDES SIMONE


ABANDONO

Llega el viento del recuerdo aquel
al rincón de mi abandono
y entre el polvo muerto del ayer
también volvió tu querer.
Yo no sé si vivirás feliz
o si el mundo te ha vencido
viviendo sin querer vivir
buscás la paz de morir.

Duda de tu ausencia y de mi culpa
pena de tener que recordar
sueño del pasado que me acusa
manos que no quieren perdonar,
dolor amigo de estar con tu sombra
remordimiento de saberte buena
dolor lejano de oír que te nombran
las voces muertas que se obstinan en volver.

Ya no sueño que retornarás
al fracaso de mi vida
ni tampoco que en tu palpitar
tendré un afán para andar.
Sólo quiero que si estás también
en la cruz del abandono
sepas olvidarme en su perdón...
Total, mirá lo que soy.

Pena de tu ausencia sin retorno
pena de saber que no vendrás,
pena de escuchar en mi abandono
voces que me acusan al llegar.
Dolor amigo de estar con tu sombra
remordimiento de saberte buena
dolor lejano de oír que te nombran
las voces muertas del ayer feliz.



Μουσική: Pedro Maffia.
Στλιχοι: Homero Manzi.

ΠΟΥ 'ΝΑΙ 'ΝΑΣ ΓΙΩΡΓΗΣ,;... ΠΟΥ 'ΝΑΙ 'ΝΑΣ ΑΡΗΣ;

ΠΟΥ 'ΝΑΙ 'ΝΑΣ ΓΙΩΡΓΗΣ,;... ΠΟΥ 'ΝΑΙ 'ΝΑΣ ΑΡΗΣ;
Γεμίσαμε προδότες...

ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗΣ


ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο
ούτε έχω μάθει γράμματα πολλά
ξέρω όμως ένα κι ένα κάνουν δύο
και πως τα φωνήεντα είναι εφτά

Τόσο καιρό μαζί μου και δεν έχεις μάθει
τους δικούς μου τρόπους και τα φυσικά
η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται
όταν η λήγουσα είναι μακρά

Εσύ που κάνεις όλα πως τα ξέρεις
κι όλο εξυπνάδες έχεις στο μυαλό
πες μου για να μάθω ποιό έχει γίνει
πρώτα η κόττα ή το αβγό

Τόσο καιρό μαζί μου πρέπει νά ’χεις μάθει
τους δικούς μου τρόπους και τα φυσικά
εκτός από τον έρωτα μ’ αρέσ’ και το μπουζούκι
μα εσύ στερείσαι καλλιτεχνικά

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, 3

Είπεν ο Γιώργος Παπανδρέου:

...με συμφέροντες για το λαό διαδικασίες...
...μέσα σε πρωτόγνωρα ιστορικές συνθήκες...

Στη φωτογραφία ο "ποιητής".

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, 2

Γιώργος Καρατζαφέρης: Ανοητίζουν όσοι πιστεύουν...

Στη φωτογραφία ο "ποιητής".

ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΓΑΜΗΜΕΝΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Το είπε έτσι ακριβώς:

Ανδρός πεσούσης πας ανήρ ανδρεύεται

Γιάννης Μιχελογιαννάκης, βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ.

Στη φωτογραφία ο γίγαντας...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1969

15 Ιουνίου 1969

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ - ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 2-1, Στάδιο Καραϊσκάκη Σκόραραν ο Παύλος Βασιλείου (29΄), ο Μήτσος Δημητρίου (67΄) και ο Γιώργος Σιδέρης (80').

Στη φωτογραφία ο Γιώργος Σιδέρης με τον Μίμη Δομάζο.

ΜΑΡΤΟΝ ΜΠΟΥΚΟΒΙ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

Μάρτον Μπούκοβι με συνοδεία κλασικής μουσικής: Φραντς Λιστ, το Μαρς του Ράκοζυ.

ΔΕΝ ΗΣΥΧΑΖΟΥΝ

Αντιγράφω από το www.sport24.gr τις πρώτες αράδες του άρθρου του κ. Βαγγέλη Καρατζή σχετικά με τις επισκέψεις του Άγιαξ στην Ελλάδα:
Του είχε γίνει έμμονη ιδέα. Είχε δει αυτή την ομάδα που μάγευε στο χορτάρι, στον τελικό με τον αιώνιο αντίπαλο Παναθηναϊκό στο "Γουέμπλεϊ", και ήθελε να τη δει στα ελληνικά γήπεδα αγωνιζόμενη κόντρα στη μεγάλη του αγάπη.
Ο Νίκος Γουλανδρής, ο πρόεδρος του σπουδαίου Ολυμπιακού στο πρώτο μισό των "seventies", ήταν ακραιφνής οπαδός της πειραϊκής ομάδας αλλά και φίλαθλος του ίδιου του ποδοσφαίρου. Ο Έλληνας επιχειρηματίας χρησιμοποίησε τη καλή του σχέση με τον πρώην Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού Κωνσταντίνο Ασλανίδη, ώστε να να τον πείσει να πριμοδοτήσουν από κοινού την προσπάθεια να έρθει ο μεγάλος Άγιαξ της εποχής στην Ελλάδα.

Από πού προκύπτει η "καλή σχέση" δεν μας το λέει ο εξαίρετος αρθρογράφος. Το θεωρεί ή δεδομένο ή/και αυτονόητο.
Και οι καιροί και τα ήθη είναι από σόι, λέω εγώ...

ΒΟΛΦ ΜΠΗΡΜΑΝ, ΣΥΓΓΑΥΡΟΙ!

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

WOLF BIERMANN


MAG SEIN, DASS ICH IRRE

Mag sein, dass ich irre und dich nur verwirre.
Mag sein, dass ich hoffe und bin längst verlorn.
Ich leb ja den Traum der Commune noch immer,
dazu hat mich ja meine Mutter geborn.

Wir haben uns selber am schlimmsten von allen
verraten, verkauft und blutig genarrt.
Und doch sind nicht all meine Träume, die roten,
mit all unsern Toten verreckt und verscharrt.

Und ob es mir schwer wird, und ob es mir leicht ist:
Ich geh unsern Weg, geh mit Sehnsucht und Zorn.
Mag sein, dass ich einmal, wenn alles erreicht ist,
erreicht habe nichts als ein Anfang von vorn.


*****************************


ΣΤΙΣ ΠΛΑΝΕΣ ΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ

Στις πλάνες μου μπορεί να σε μπερδεύω·
μπορεί στην τύφλα μου εντελώς να ελπίζω.
Μα στης Κομμούνας τ’ όνειρο ν’ ανέβω
η μάννα μου με γέννησε. Γνωρίζω:

πουλήματα μας φάγαν· κι οι προδότες
με το αίμα μας, μετά, καλά φτιαχτήκαν.
Τα κόκκινα όνειρά μου ζουν από τότες·
με τους νεκρούς μας, όχι, δεν θαφτήκαν.

Και δύναμη έχουν περισσή, μα και έρμα·
στο δρόμο, που χαράξαν, συνεχίζω.
Μπορεί, όταν θά ’χω φτάσει πιά στο τέρμα,
απ’ την αρχή να πω πως ξαναρχίζω.


Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΓΛΟΡΙΑ ΒΙΑΣ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η GLORIA BIAZ


TANTO

Vuelvo a leer tus viejas cartas,
que ya he leído tanto y tanto
y vuelvo a hallarte apasionada
en las cálidas palabras
del momento del amor.
Es lo que queda de un pasado,
hecho de lágrimas y risas,
con un final desesperado
que escribieron el dolor
y el desamor.

Tanto,
tanto como nos quisimos,
tanto, tanto que soñamos,
tanto como hemos vivido.
Y de repente,
peor que el martirio,
peor que la muerte
este terrible comprender
que te he perdido,
que ya nunca he de tenerte.
Tanto,
tanto como fuiste mía
como nunca ya en tu vida
de ninguno más serás.

Guardo tus cosas más queridas,
porque conservan algo tuyo
es como un poco de tu vida
de tu vida y de mi vida
de mi muerta soledad.
Pero yo se que ya no hay nada
que te devuelva hasta mis brazos
y estoy así, sin esperanzas,
esperando nada más, por esperar.



Μουσική: Elías Randal.
Στίχοι: Carlos Bahr.

ΑΣΗΜΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ

Διαβάζω στη σημερινή "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", στη στήλη "Διακρίνοντας", το άρθρο της κ. Ελισάβετ Κοτζιά:
Στο προ εικοσαετίας δοκίμιό του "Η καχεξία του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία" ο σημαντικός Παναγιώτης Κονδύλης (1943-1998) είχε προβλέψει κ.λπ.



Με αφορμή αυτό θυμήθηκα την -όντως αμίμητη- δήλωση της κ. Μαρίας Δαμανάκη, τότε Προέδρου του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, επί της αναγγελία του θανάτου του Νϊκου Γκάτσου:
Χάθηκε ένας αξιόλογος ποιητής κ.λπ.


Σε μια χώρα όπου οι υπερθετικοί των επιθέτων ξοδεύονται αφειδώς για τα πάσης φύσεως "επιτεύγματα" των διαφόρων χλιμιτζουραίων, στους ΓΙΓΑΝΤΕΣ επιφυλάσσονται χαρακτηρισμοί άσημοι, λόγια σαν "τσίρλες". Ποιός να πει σε ποιόν ότι ούτε ο Κονδύλης ούτε ο Γκάτσος χρειάζονται προσδιοριστικά;: αρκεί η αναφορά του ονοματεπωνύμου τους.
Σχόλιον ουδέν έτερον - θα μπορούσα βεβαίως να γράψω σελίδες...

ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΖΗΤΩ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Το 12ο πρωτάθλημα ουώτερ πόλο στα τελευταία 13 χρόνια και το 5ο συνεχόμενο νταμπλ!

ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 3-7
Τα οκτάλεπτα του αγώνα: 1-4, 1-1, 1-2, 0-0.

Βουλιαγμένη: Γκακ, Βουλγαράκης, Βλαχόπουλος.
Ολυμπιακός: Ντόσκας 2, Φουντούλης 2, Μυλωνάκης, Δελακάς, Αφρουδάκης.

ΤΑΜΠΑ ΤΟΥΜΠΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΝΙΔΙΑΤΗΣ


ΤΑΜΠΑ ΤΟΥΜΠΑ

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα

Η γυναίκα μου ζηλεύει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
και με τυραννά
μέρα νύχτα με γκρινιάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
κι ο καιρός περνά
δεν αντέχω πια.

Θα τη διώξω τη ζηλιάρα
θα τη διώξω τη γκρινιάρα
θα πετάξω το καπέλο
και θα ζήσω όπως θέλω

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα

Ξημερώνει και βραδιάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
με βαρύ καημό
με τα ρούχα της τα βάζει
τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα
πάω να τρελαθώ

Θα τη διώξω τη ζηλιάρα
θα τη διώξω τη γκρινιάρα
θα πετάξω το καπέλο
και θα κάνω ότι θέλω

Τάμπα τούμπα τάμπα τούμπα


Στίχοι & μουσική: Γιάννης Καραμπεσίνης.

ΣΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ ΑΣΙΜΟΣ


ΣΤΟ ΓΙΟΥΣΟΥΡΟΥΜ

Ήταν οι πόρτες μου δίχως μπαχτσέδες
και μεντεσέδες κρατάνε τη γη
γίναν οι φτέρνες μου σαν τροχαλίες
και στον κουβά τους αράζεις εσύ
αλλάζεις συχνά κάθε τόσο στολή
αλλάζεις οσμή, αλλάζεις σασί
και η ελπίδα μας έχει θαφτεί
σαν τον Ντορή μέσ' στο παχνί.

Πάγωσε η ψείρα μου και παραπαίουσα
μ' ένα τικ τακ μου ματώνει τ' αυτιά
όλα με πρόγραμμα όλα με σχέδιο
πρωτοκολλήσανε τον έρωτα
και θες να πετύχω με μια μπαταριά
χίλια φλουριά, χίλια φλουριά
για να σου χαρίσω μαντάτα καλά
να 'χεις αγάπη μου λεφτά.

Ποντικοφάρμακο για τους μεγάλους
και μουρουνόλαδο για τα παιδιά
κι έπλεξες σώβρακα για τους φαντάρους
και θυσιάστηκες πατριωτικά
σου στέλνω μύνημα μ' ένα ταμ ταμ
να μαγειρεύεις με βιτάμ
κι ήσουνα γόησα κι έκανες μπαμ
κι εγώ σε ψάχνω στο χαμάμ.

Άδειο το βλέμμα σου, κούφιες οι ώρες μας
στα ενυδρεία σε χώσαν ζωή
συνηθισμένοι ο καθένας στο ρόλο του
κι η φαντασία μας έχει χαθεί
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
την ξεπουλήσαμε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ.

Μία διαδήλωση δέκα μικρόφωνα
και τα μεγάφωνα στη διαπασών
χιλιάδες δίποδα με μαγνητόφωνα
κι έχουν λουστεί με την ίδια λοσιόν
ξεπουληθήκατε στο γιουσουρούμ
για ένα κουστούμ, για ένα κουστούμ
κι ο εαυτούλης σας πέταξε βζούμ
ταρατατατζούμ, ταρατατατζούμ.

Ω εποχή μού θυμίζεις τον Καίσαρα
κι οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν
κι όσο γερνώ μπουσουλώ με τα τέσσερα
τα τροχοφόρα με προσπερνούν
φεύγω να πάω να βρω στο Μπανκόγκ
τον σύντροφό μου τον Κινκ-Κονκ
μές στο μυαλό μου βαράνε τα γκόγκ
μοιάζω με μπάλα του πινκ-πογκ

Μας εκτελούνε με σφαίρες ντούμ-ντούμ
σφαίρες ντούμ-ντούμ, σφαίρες ντούμ-ντούμ
κι εμείς ξεπουλιώμαστε στο γιουσουρούμ
ταρατατατζούμ για ένα κουστούμ.

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΙΤΗ ΘΥΜΗ: ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ, ΠΑΣΤΟΥΡΜΑ!