ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ!

Από τη Γαλλία και από την Ελλάδα!

Ευχαριστίες γι' άλλη μια φορά στον σύγγαυρο Τάσο Κασνέση, επιφανέστατο Αργυροδοσυλλέκτη!

Ο ΡΟΜΑΙΝ ΑΡΓΥΡΟΥΔΗΣ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΛΑ ΤΗΣ ΝΙΣ

Στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας (περισσότερα εδώ) του 1979: Νις - Μπορντώ 1-0.

1969-1970

Την περίοδο 1970-1971.


Ευχαριστώ τον σύγγαυρο Τάσο Κασνέση για την ιδέα.

ΑΜ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΜΠΙΠ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Διαβάζω εδώ ότι ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης είπε αναφερόμενος στη Μαρία Ρεπούση ότι «δεν πρέπει να γινόμαστε συνομιλητές φληναφημάτων».

Μια ματιά στο δικό του Λεξικό αρκεί και θα πεισθεί για ποιό λόγο τούτο είναι αδύνατο.

ΑΜ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΜΠΙΠ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

ΜΟΥ ΣΗΚΩΘΗΚΕ Η ΤΡΙΧΑ, ΣΥΓΓΑΥΡΟΙ...

Διαβάζω ότι κάποιοι άνθρωποι της  ΠΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (εδώ) απάντησαν στον Μελισσανίδη σχετικά με το θέμα που προέκυψε γύρω από τον ΟΠΑΠ. Ανάμεσα σε αυτά που του απάντησαν είναι και τούτο:

Ο κ. Μελισσανίδης δεν δικαιούται δια να ομιλεί. Άλλωστε και όταν το κάνει, τα ελληνικά του, που είναι επιπέδου Νηπιαγωγείου, ούτε καν Δημοτικού, δεν τον βοηθούν να γίνει κατανοητός.

Γαμώ το κέρατό μας, σύγγαυροι! Μου σηκώθηκε η τρίχα!
Ποιός φωστήρας της ελληνικής εζήλωσε τα κουτσογεωργίστικα ελληνικά και τις συντάξεις του τύπου "δικαιούται δια να"; Και δεν φτάνει αυτό το βαθυτάτης αγραμματοσύνης τεκμήριο, αλλά το αστέρι αυτό έρχεται και ψέγει από πάνω τον Μελισσανίδη για τα... ελληνικά του!

Ο ΡΟΜΑΙΝ ΜΕ ΤΗ ΦΑΝΕΛΛΑ ΤΗΣ ΝΙΣ

  

Ο Ρομαίν Αργυρούδης με τη φανέλλα της Νις την περίοδο 1969-70.
Ευχαριστίες στον σύγγαυρο Τάσο Κασνέση - ακόμη μια φορά.

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΓΙΕΝΤΕ, 2

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


ΚΟΝΤΕΥΕΙ ΠΙΑ ΝΑ ΞΕΒΡΩΜΙΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Γι' ακούστε 'δώ χαμπέρι πού 'χει γούστο,
που μόλις τ' άκουσα κι εγώ στη RAI:
Εψόφησε στο Τσίλι –λέει– ο Αουγούστο!
Ν' ανοίξω, λέω, κρασάκι, που βαράει

αμέσως στο κεφάλι… να γιορτάσω
το νέο. Τί πειράζει πού 'μαι μόνος;
Διαβάζω και δυο στίχους (Δάντη ή Τάσσο),
παρέας δίκην, και απ' του Ελικώνος

τα πνεύματα θα δροσιστούν οι σπείρες
του νου που θά 'χουνε καλά μουλιάσει
στον οίνο. Πίνω-πίνω και σπινθήρες
του ήλιου θά 'χουνε τη μούρη μ' λιάσει,

ως θα προσμένω νά 'ρθει κι ο Αγιέντε
στην κάμαρά μου. Με φωνή μεγάλη
–"Στου διάβολου τα τάρταρα παγαίν'τε,
καθήκια!''– κράζω, σαν κειόν που εντελάλει,

στα πίσω χρόνια, τσ' είδησες στες ρούγες
του Τζάντε – "Παπαδόπουλοι, Τρουχίλοι,
Βιδέλες!..." Φίνες βγάνουνε φτερούγες
τα λόγια μου, καθώς τα λεν τα χείλη

στον αέρα, για να γίνουν σετ, και
με οσμές που θα φθονούσε και ο δυόσμος
ακόμη. Εψόφησε ο Πινοτσέτ! Αί,
κοντεύει πια να ξεβρωμίσει ο κόσμος!


Νάπολη, 10 Δεκεμβρίου 2006.

ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΟΝ ΣΑΛΒΑΔΟΡ ΑΓΙΕΝΤΕ

Σαράντα χρόνια από τη στυγερή δολοφονία του Σαλβαδόρ Αγιέντε.

Εξαιρετικό το κείμενο του Θανάση Κρεκούκια εδώ.

Η ΓΚΙΖΕΛΑ ΜΑΫ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ ΚΑΙ ΠΑΟΥΛ ΝΤΕΣΣΑΟΥ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

Η ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ BERTOLT BRECHT ΚΑΙ PAUL DESSAU

KLEINES LIED

1.
Es war einmal ein Mann
Der fing das Trinken an
Mit achtzehn Jahren, und –
Daran ging er zugrund.
Er starb mit achtzig Jahr
Woran, ist sonnenklar.

2.
Es war einmal ein Kind
Das starb viel zu geschwind
Mit einem Jahre, und –
Daran ging es zugrund.
Nie trank es: das ist klar
Und starb mit einem Jahr.

3.
Daraus erkennt ihr wohl
Wie harmlos Alkohol…

********************

ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙ

1
Πρωτόπιε του πιοτό
απ’ τα δεκαοχτώ
και πήγε καλλιά του –
αυτή η αμυαλιά του!
Τον θάψαν στα ογδόντα –
επήγε από σπόντα!
2
Ακόμη είταν μωρό·
του φέραν τη σορό
πεσκέσι του χάρου
στην πλάτη ενός κάρου.
Ερούφαε το γάλα
κι ούτ’ ήξερε από άλλα!

3
Γι’ αυτό, λοιπόν, that’ all!
Αθώο είν’ τ’ αλκοόλ!

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ

 Μπεντ Κρίστενσεν

 Βιθέντε Εσταβίγιο

 Λουτσιάνο

 Χέρμπερτ Νώυμαν

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Πώς να τους ξυπνήσει, άμα κοιμάται ο ίδιος;!
(Και άμα τους ξυπνήσει δηλαδή, τί πρόκειται να γίνει;)

ΤΗΝ ΕΚΡΥΨΕ Ή ΚΡΥΦΤΗΚΕ Ο ΙΔΙΟΣ;

Η Παναχαϊκή νίκησε τον Παναθηναϊκό με 2-1. Μάλιστα ο ΠΑΟ μείωσε το σκορ στο 92΄...
Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες...

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΣΤΑΘΑΤΟ

Την είδηση... το κακό μαντάτο το διάβασα (και μάλιστα με καθυστέρηση) στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ:

Ο εκδότης Πέτρος Σταθάτος, παρών στο χώρο του βιβλίου για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, δεν υπάρχει πια. Κηδεύτηκε το μεσημέρι της Δευτέρας στο Κοιμητήριο Ζωγράφου, έχοντας παλέψει για μήνες με τον καρκίνο.

Παιδί της αντιδικτατορικής γενιάς και επικεφαλής για ένα διάστημα της «Σύγχρονης Εποχής», υπήρξε δημιουργός του εκδοτικού οίκου «Δελφίνι», που άφησε γερό στίγμα στα χρόνια της μεταπολίτευσης. Εκεί έκαναν τα πρώτα λογοτεχνικά τους βήματα συγγραφείς όπως ο Αλέξανδρος Ασωνίτης, ο Στέφανος Δάνδολος και η Σώτη Τριανταφύλλου, εκεί πρωτοεκδόθηκαν τα «Απαντα» του Δημοσθένη Βουτυρά, τα γράμματα από τη φυλακή του Νίκου Πλουμπίδη, οι «Οδηγίες προς ναυτιλλομένους» του Αρη Μαραγκόπουλου για τον «Οδυσσέα» του Τζόις, πολιτικά κείμενα των Λευτέρη Μαυροειδή και Νίκου Κοτζιά, έργα του Μονταμπλάν, του Καμί, του Ρόμπερτ Μούζιλ, καθώς και ποίηση των Γιώργου Μπλάνα και Γιώργου Κοροπούλη.

Οταν το «Δελφίνι» έπαψε να λειτουργεί, ο Πέτρος Σταθάτος ανέλαβε τη διεύθυνση των εκδόσεων «Πολύτροπον», ενώ το 2009 ίδρυσε τον «Νόβολι», οίκο επίσης προσανατολισμένο στο δοκίμιο. Στον κατάλογο του τελευταίου υπήρχαν τίτλοι γύρω από την οικονομία, τον πολιτισμό του θεάματος, την οπαδική βία, την ψυχολογία και την πολιτική, επιλογές που του χάρισαν ένα μικρό μεν αλλά πιστό κοινό. Το γεγονός ότι η κρίση είχε μόλις αρχίσει να δείχνει τα δόντια της δεν αναχαίτισε τη δημιουργική διάθεση του Σταθάτου.

Οπως δήλωνε σε σχετικό ρεπορτάζ της «Ε», «οι ατομικές ή οι μικρές εκδοτικές επιχειρήσεις ανέκαθεν αφθονούσαν στην Ελλάδα, κι όντως τα έξοδα δεν είναι απαγορευτικά. Προσωπικά, όμως, αμφιβάλλω αν θα μπορούσα να σταθώ ως πρωτοεμφανιζόμενος σήμερα, δίχως τις σχέσεις που έχω σφυρηλατήσει μια ζωή με βιβλιοπώλες, τυπογράφους, δημοσιογράφους, διανομείς...».

Στο τελευταίο του ταξίδι, ωστόσο, οι συνάδελφοί του εκδότες ήταν απόντες.

ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ 

Τον σύγγαυρο Πέτρο Σταθάτο τον γνώρισα το 1990, όταν ήμουν νομικός σύμβουλος στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών. Συνεργαστήκαμε μάλιστα και εκδοτικά. Από το ΔΕΛΦΙΝΙ, τον πρώτο εκδοτικό του οίκο, κυκλοφόρησε (με μεγάλη επιτυχία) το μετάφρασμά μου "Περί βλακείας" του Ρόμπερτ Μούζιλ.

Από τις εκδόσεις του ΝΟΒΟΛΙ εκδόθηκε ο συλλογικός τόμος των Θρησκευόμενων Κόκκινων Επιστημόνων με τίτλο "Οπαδική βία". Το βιβλίο είχε παρουσιαστεί στο Πανεπιστήμιο Αθηνών - από εκεί είναι και η παρακάτω φωτογραφία με τους Γιάννη Πανούση, Χρήστο Κίττα, Πέτρο Κόκκαλη, Ηλία Μπαζίνα και Πέτρο Σταθάτο.

Πιστός οπαδός του Ολυμπιακού βρισκόταν πάντα στο Καραϊσκάκη, κουβαλώντας πάντοτε μαζί του και όλη την κεφαλλονίτικη τρέλα του.

Αντίο, φίλε και σύγγαυρε Πέτρο.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΒΓΕΝΗ ΓΕΦΤΟΥΣΕΝΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΣΣΔ - ΔΥΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ 3-2

СССР - ФРГ - 3:2 (1:1)

Голы: Паршин (16), Ф. Вальтер (29), Шефер (52), Маслёнкин (69),
Ильин (73).

СССР: Яшин, Порхунов, Башашкин, Огоньков, Маслёнкин, Нетто (к), Татушин, Исаев (Ю. Кузнецов, 70), Паршин, Сальников, Ильин.
Тренер - Качалин Г. Д.
ФРГ: Геркенрат, Юсковяк, Позипаль, Эккель, Либрих (к), Харперс, Х. Ран, Ф. Вальтер, Морлок (Шрёдер, 74), Рёриг, Шефер.

Евгений Евтушенко

СССР и ФРГ. 1955 год.

(репортаж из прошлого века)

Как зритель, перестрадавший этот матч, и как бывший солдат, скажу, что для нас он был один такой в двадцатом веке.

(Лев Филатов – знаменитый футбольный обозреватель тех лет).

Хочу поздравить Россию с такой командой.

(Зепп Гербергер – тренер сборной ФРГ, чемпиона мира, после матча).

Вдруг вспомнились трупы по снежным полям,

бомбежки и взорванные кариатиды.

Матч с немцами. Кассы ломают. Бедлам.

Простившие родине все их обиды,

катили болеть за нее инвалиды,–

войною разрезанные пополам,

еще не сосланные на Валаам,

историей выброшенные в хлам –

и мрачно цедили: «У, фрицы! У, гниды!

За нами Москва! Проиграть – это срам!».

Хрущев, ожидавший в Москву Аденауэра,

в тоске озирался по сторонам;

«Такое нам не распихать по углам...

Эх, мне бы сейчас фронтовые сто грамм!».

Незримые струпья от ран отдирая,

катили, с медалями и орденами,

обрубки войны к стадиону «Динамо» –

в единственный действующий храм,

тогда заменявший религию нам.

Катили и прямо, и наискосок, как бюсты героев, кому не пристало

на досках подшипниковых пьедесталов

прихлебывать, скажем, березовый сок

из фронтовых алюминьевых фляжек,

а тянет хлебнуть поскорей, без оттяжек,

лишь то, без чего и футбол был бы тяжек:

напиток барачный, по цвету табачный,

отнюдь не бутылочный, по вкусу обмылочный,

и, может, опилочный –

из табуретов Страны Советов,

непобедимейший самогон,

который можно, его отведав,

подзакусить рукавом, сапогом.

И, может, египетские пирамиды,

чуть вздрогнув, услышали где-то в песках,

как с грохотом катят в Москве инвалиды

с татуировками на руках.

Увидела даже статуя Либерти,

за фронт припоздавший второй со стыдом,

как грозно движутся инвалиды те –

виденьем отмщения на стадион.

Билетов не смели спросить контролерши,

глаза от непрошеных слез не протерши,

быть может, со вдовьей печалью своей.

И парни-солдатики, выказав навыки,

всех инвалидов подняли на руки,

их усадив попрямей, побравей,

самого первого ряда первей.

А инвалиды, как на поверке,–

все наготове держали фанерки

с надписью прыгающей «Бей фрицев!»,

снова в траншеи готовые врыться,

будто на линии фронта лежат,

каждый друг к другу предсмертно прижат.

У них словно нет половины души –,

их жены разбомблены и малыши.

И что же им с ненавистью поделать,

если у них – полдуши и полтела?

Еще все трибуны были негромки,

но Боря Татушин,

пробившись по кромке,

пас Паршину дал.

Тот от радости вмиг

мяч вбухнул в ворота,

сам бухнулся в них.

Так счет был открыт,

и в неистовом гвалте

прошло озаренье по тысячам лиц,

когда Колю Паршина поднял Фриц Вальтер,

реабилитировав имя «Фриц».

Фриц дружбой –

не злостью – за гол отплатил ему,

он руку пожал с уваженьем ему,

и – инвалиды зааплодировали

бывшему пленному своему!

Но все мы вдруг сгорбились, постарели,

когда вездесущий тот самый Фриц,

носящий фамилию пистолета,

нам гол запулил, завершая свой «блиц».

Когда нам и гол второй засадили,

наш тренер почувствовал холод Сибири,

и аплодисментов не слышались звуки,

как будто нам всем отсекли даже руки.

И вдруг самый смелый из инвалидов,

вздохнул,

восхищение горькое выдав:

«Я, братцы, скажу вам по праву танкиста –

ведь здорово немцы играют

и чисто...» –

и хлопнул разок,

всех других огорошив,

в свои, обожженные в танке ладоши,

и кореш в тельняшке подхлопывать стал,

качая поскрипывающий пьедестал.

И смылись все мстительные мысленки

(все с вами мы чище от чистой игры),

и, чувствуя это, Ильин и Масленкин

вчистую забили красавцы-голы.

Теперь в инвалидах была перемена –

они бы фанерки свои о колена сломали,

да не было этих колен,

но все-таки призрак войны околел.

Нет стран, чья история – лишь безвиновье,

но будет когда-нибудь и безвойновье,

и я этот матч вам на память дарю.

Кто треплется там, что надеждам всем крышка?

Я тот же, все помнящий русский мальчишка,

и я, как свидетель, всем вам говорю,

что брезжило братство всех наций в зачатке–

когда молодой еще Яшин перчатки

отдал, как просто вратарь – вратарю.

Фриц Вальтер, вы где?

Что ж мы пиво пьем розно?

Я с этого матча усвоил серьезно –

дать руку кому-то не может быть поздно.

А счет стал 3:2.

В нашу все-таки пользу.

Но выигрыш общий неразделим.

Вы знаете, немцы, кто лучшие гиды?

Кто соединил две Германии вам?

Вернитесь в тот матч и увидите там.

Кончаются войны не жестом Фемиды,

а только, когда забывая обиды,

войну убивают в себе инвалиды,

войною разрезанные пополам.

Март 2009

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗ ΘΥΡΑ 4 ΤΟΥ ΠΑΟΚ

Η ανακοίνωση του Σ.Φ ΠΑΟΚ «Θύρα 4» είναι η εξής:

Μία εντελώς βλακώδης, άκυρη και αψυχολόγητη ενέργεια του ποδοσφαιριστή της ομάδας μας Έργκους Κάτσε ήταν η αφορμή για να ξετυλιχθεί το κουβάρι της μιζέριας και της σκατοψυχιάς που έχουν σημαδέψει την εποχή μας. Συγκεκριμένα, στο προφίλ του Κάτσε σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, δημοσιεύτηκε μία φωτογραφία όπου ο ίδιος ποζάρει με μπλουζάκι του UCK και το πανηγύρι δεν άργησε να ξεκινήσει.

  Ας ξεκινήσουμε δίνοντας μία συμβουλή σε όλους τους νέους αθλητές που φοράνε την φανέλα του ΠΑΟΚ. Τα «παιχνιδάκια» στο ίντερνετ, οι φαντασμαγορικές δηλώσεις, τα πολλά λόγια, τα χρωματιστά παπούτσια και τα μοδάτα τατουάζ, ποτέ δεν βοήθησαν κάποιον παίκτη να ανεβάσει την απόδοση του. Αντιθέτως, πολλές φορές κατέστρεψαν καριέρες. Από εκεί και πέρα, για το θέμα που δημιουργήθηκε με αποκλειστική ευθύνη του παίκτη μας, θέλουμε να πιστεύουμε πως υπάρχουν στα αποδυτήρια κάποιοι πιο έμπειροι ποδοσφαιριστές, το προπονητικό τιμ και οι κάθε λογής αρμόδιοι που θα αναλάβουν να μάθουν στους νεαρούς ότι πρέπει να κρατάνε τα πολιτικά τους πιστεύω για τον εαυτό τους, ή, αν δεν μπορούν να το κάνουν, να αναλαμβάνουν την ευθύνη των πράξεων τους. Μέση λύση δεν υπάρχει. 

  Πάμε τώρα και στις αντιδράσεις όλων αυτών που θέλησαν να διοχετεύσουν τα εσωτερικά τους κόμπλεξ από 3 χρόνια αδράνειας, υποτέλειας και σκληρού κυβερνητικού σεξ πάνω σε ένα νεαρό παίκτη. Όλοι αυτοί που παρακολουθούν με μία εκπληκτική απάθεια την καταστροφή των ζωών τους, την οριστική κατάργηση των λιγοστών κοινωνικών παροχών και την επικράτηση των βάρβαρων πολιτικών ακραίας λιτότητας ξεσηκώθηκαν από το πληκτρολόγιο. Αυτή η παράξενη συνομοταξία δουλοπρεπών ανθρώπων, που έχουν γίνει οικονομικά πειραματόζωα και ανέχονται να τους κυβερνάνε ένα μάτσο ηλίθιοι τηλεπλασιέ και πνευματικά ανάπηροι πολιτικοί. Αυτοί που έχουν βαλθεί να παραμείνουν θεατές στην προσπάθεια των «ηγετών» τους να γυρίσουν την Ελλάδα στο 1960, αποφάσισαν ότι χρειάζεται ακόμα ένα εύκολο θύμα για να ξορκίσουν την αψυχολόγητη απάθεια που τους έχει πλακώσει.

  Από την πρωτοφανή έφοδο του κρετινισμού δεν θα μπορούσε να λείψει και η αποθέωση της βλακείας. Σε ένα γελοίο κείμενο της Χρυσής Αυγής, παρακολουθούμε μαθήματα ιστορίας για την ίδρυση του ΠΑΟΚ, διπλωματικές συμβουλές για το πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η ενέργεια του παίκτη, μέχρι και προσπάθεια δημιουργίας ενιαίου μετώπου με την Σερβία για να αντιμετωπιστεί ο φανταστικός Αλβανικός κίνδυνος! Δυστυχώς για όλους τους επίδοξους καιροσκόπους, το όνομα και η τεράστια πολιτιστική κληρονομιά του ΠΑΟΚ δεν προσφέρονται για πολιτικά παιχνίδια από ΚΑΝΕΝΑ κόμμα ή κομματικό μόρφωμα. Όποιος κάνει ότι δεν το καταλαβαίνει αυτό θα φάει τα μούτρα του, είτε είναι εντός ΠΑΟΚ, είτε είναι εκτός. Ο ΠΑΟΚ είναι ένας σύλλογος περήφανων μεταναστών, από αυτών που ήρθαν σφαγμένοι και κυνηγημένοι σαν Έλληνες από την Τουρκία και όταν ήρθαν στην Ελλάδα τους φέρθηκαν σαν σκουπίδια επειδή ήταν Τούρκοι. Πάνω σε αυτές τις συνθήκες μεγαλούργησε ο σύλλογος και έφτασε στο σημείο να γίνει η μοναδική λαοφιλής ομάδα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Μαθήματα δεν δεχόμαστε από κανέναν, ιδιαίτερα από άτομα που επιδιώκουν να καλύψουν την πολιτική γύμνια τους με την συστηματική ενασχόληση με μαλακίες.

  Ξέρουμε πολύ καλά για τους «τουρκόσπορους» και τις «παστρικιές», για την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων και το πλιάτσικο από τους ντόπιους, για τις καταχρήσεις, τις εγκληματικές ενέργειες και τις αυθαιρεσίες των ορίτζιναλ Ελλήνων προς τους πρόσφυγες και τους φόνους που ανάγκασαν ολόκληρη τη Βουλή να ασχοληθεί με αυτό το θέμα στις 10 Νοεμβρίου του 1924. Επίσης, ξέρουμε και κάτι ακόμα: Η εποχή που κάποιοι προσπαθούσαν να ψαρέψουν ψήφους από την απέραντη ασπρόμαυρη λαοθάλασσα έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Χωνέψτε το τώρα, όσο είναι νωρίς.

Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΕΝΑΝ ΥΜΝΟ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Ολυμπιακέ, ομάδα δοξασμένη,

ομάδα μου γλυκιά,

τρανή και ξακουσμένη,

όσο αγαπώ τη μάννα τη δικιά μου

τόσο σ’ αγαπώ

και σ’ έχω στην καρδιά μου.

Ολυμπικ- Ολυμπίκ- Ολυμπιακέ,

Φλαμένγκο, Λέφσκη νίκησες,

Σάντος και Ζαγκλεμπιέ.

Ολυμπιακέ, τη δόξα τη δικιά σου

Που την τραγουδούν

τ’ αμέτρητα παιδιά σου

Όλοι συζητούν

κι ακολουθούν εσένα

Που ξέρεις και νικάς

στα γήπεδα τα ξένα.

Ολυμπικ- Ολυμπίκ- Ολυμπιακέ,

Φλαμένγκο, Λέφσκη νίκησες,

Σάντος και Ζαγκλεμπιέ.

Ολυμπιακέ, ποτέ σου δεν θα σβήσεις,

Κι όσοι σε μισούν

να τους συγχωρήσεις,

απ’ τη ζήλεια τους

φωνάζουν και πονάνε

Γιατί δεν μπορούν

εκεί που πας να πάνε.

Ολυμπικ- Ολυμπίκ- Ολυμπιακέ,

Φλαμένγκο, Λέφσκη νίκησες,

Σάντος και Ζαγκλεμπιέ.

Ολυμπιακέ, μεγάλο τ’ όνομά σου

Σεράγεβο, Πελέ

που τρέμουνε μπροστά σου

στα Βαλκάνια

τούς πήρες με καμάρι

ποιός άλλος κουραμπιές

μπορεί για να σε πάρει;

Ολυμπικ- Ολυμπίκ- Ολυμπιακέ,

Φλαμένγκο, Λέφσκη νίκησες,

Σάντος και Ζαγκλεμπιέ.

Στίχοι και μουσική: Βαγγέλης Περπινιάδης.

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-5

ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ - ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 0-5

Τρία γκολ ο Μήτρογλου, και από ένα ο Σαβιόλα και ο Βάις.
Φανταστικές πάσες από τον Φουστέρ και τον Ιμπαγάσα.
Δύο δοκάρια ο Κάμπελ.
Ωραία μπάλλα.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΕΒΓΕΝΗ ΓΕΦΤΟΥΣΕΝΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΓ ΓΙΑΣΙΝ

Евгений Евтушенко

ЛЕВ ЯШИН

Вот революция в футболе:
вратарь выходит из ворот
и в этой новой странной роли,
как нападающий, идет.
Стиль Яшина — мятеж таланта,
когда под изумленный гул,
с гранитной грацией гиганта
штрафную он перешагнул.
Захватывала эта смелость,
когда в длину и ширину
временщики хотели сделать
штрафной площадкой — всю страну.
Страну покрыла паутина
запретных линий меловых,
чтоб мы, кудахтая курино,
не смели прыгнуть через них.
Внушала, к смелости ревнуя,
ложноболельщицкая спесь:
вратарь, не суйся за штрафную!
поэт, в политику не лезь!
Ах, Лев Иваныч, Лев Иваныч,
но ведь и любят нас за то,
что мы куда не след совались
и делали незнамо что.
Ведь и в безвременное время
всех грязных игр договорных
не вывелось в России племя
пересекателей штрафных!
Купель безвременья — трясина.
Но это подвиг, а не грех
прожить и честно, и красиво
среди ворюг и неумех.
О радость — вытянуть из схватки,
бросаясь, будто в полынью,
мяч, обжигающий перчатки, —
как шаровую молнию!
Ах, Лев Иваныч, Лев Иваныч,
а вдруг, задев седой вихор,
мяч, и заманчив, и обманчив,
перелетит через забор?
Как друг ваш старый,
друг ваш битый,
прижмется мяч к щеке небритой,
шепнет, что жили вы не зря!
И у мячей бывают слезы.
На штангах расцветают розы
лишь для такого вратаря!

9 августа 1989

ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΑ ΜΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΚΑ ΠΑΠΑΓΚΙΚΑ

ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΑ ΜΟΥ

Αθήνα και Πειραία μου
και γαλανή σημαία μου

και γαλανή σημαία μου
Αθήνα και Πειραία μου

έλα βαρκούλα πάρε με
και στον Πειραία βγάλε με

έλα βαρκούλα πάρε με
και μες στη Σμύρνη βγάλε με

έλα να πάμε εκεί που λες
που κάμνουν τα πουλιά φωλιές

έλα να πάμε μάτια μου
κι ας φέρουν τα κομμάτια μου

έλα να πάμε στο νησί
η μάνα σου, εγώ κι εσύ

είδα μια πάπια στο νησί
και νόμιζα πως είσαι συ

έχεις δυο μάτια σαν ελιές
που είναι γιομάτα μαργιολιές

τα μάτια σου τ' αράπικα
τα είδα και τρελάθηκα

τα μάτια σου τ' αλλιώτικα
τα πασαλιμανιώτικα

ΚΑΡΤΑ ΦΙΛΑΘΛΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ

Να προμηθευτούμε όλοι την Κάρτα Φιλάθλου του Ολυμπιακού.
Για τον Ολυμπιακό Σύνδεσμο Φιλάθλων Πειραιώς.